Royal Enfield Bullet 500 Es

De motor voor de constructie van de eenheid was een echte verbetering ten opzichte van de puinhoop van vroeger, maar 'verbetering' is relatief: deze fiets huilt nog steeds olie uit pakkingen die je persoonlijk zult leren noemen, en de elektriciteit is Lucas' beste argument tegen Britse techniek. Dat gezegd hebbende, zorgt de gietijzeren cilinder van 499 cc bij lage toerentallen voor een hoger koppel dat je echt verbaast: als je hem met 40 km/u in de hoogste versnelling aanzet, trekt hij gewoon, langzaam en onvermijdelijk als een tractor. Ik reed er een van Delhi naar Manali in 1987 en de fiets schudde drie bouten los van de primaire kettingkast, maar ik zou het nog een keer doen. De dreun op kruissnelheid heeft een meditatieve kwaliteit die moderne parallelle tweelingen gewoon niet kunnen namaken. Neem gewoon een volledige toolkit, een reservecondensor en realistische verwachtingen over het olieverbruik mee.

Die grote single komt tot leven met de ES-knop als een onwillige oude man die wakker wordt — langzaam, weloverwogen en volkomen onderscheidend. Onder de 60 km/u is het echt ontspannend, de 40 Nm komt vroeg aan en trekt zonder veel poespas netjes door de stad. Maar als je voorbij 90 bent, begint de hele machine te zoemen, je handen worden gevoelloos, spiegels worden nutteloos en het natte gewicht van 187 kg herinnert je eraan dat dit nooit bedoeld was om te worden opgejaagd. De aluminium AVL-motor uit 2003 is aanzienlijk strakker dan de oudere ijzeren eenheden — minder huilende olie, betere startbetrouwbaarheid — maar 'beter' is nog steeds relatief; je zult nog steeds een gereedschapskist bij je hebben en hoe dan ook leren hoe je je kick-assist met je rechtervoet kunt timen.