Norton Dominator 650

De 650SS kwam uit de doos en was klaar om veel van wat er in 1961 op de weg was in verlegenheid te brengen: twee Amal Monobloc-carburateurs, een echt duplexframe en die legendarische Roadholder-vorken die echt dempten in plaats van alleen maar te fladderen. Op snelheid trekt de motor hard voorbij de 5.000 tpm met een blaf dat echt doelgericht klinkt, niet alleen hard, en 177 km/u voelde eerlijk aan op een recht stuk A-weg. Het zwakke punt is olie — het zit op het achterwiel, op je laarzen, op je geweten — en de elektra is Lucas op zijn creatiefst, wat betekent dat je een gereedschap met een tussenruimte meeneemt en weet hoe je het moet gebruiken. Met een gewicht van 191 kg is hij niet licht, maar het gewicht is zo laag dat hij in bochten kantelt zonder de angst die je zou voelen bij een zwaardere concurrent in de constructie van een eenheid.

Ik heb bijna 4.000 mijl gereden op een Dominator uit '65 en het slanke Featherbed-chassis blijft het hele verhaal — het bochtenwerk is met een precisie die past bij de meeste moderne retro's en die echt vertrouwen wekt op uitdagende wegen. De 646 cc twin trekt sterk vanaf 3.500 tpm met een bevredigend mechanisch geluid, en die topklasse van 177 km/u is echt toegankelijk, niet alleen een dynonummer. De herziene elektra ten opzichte van de originele fietsen uit het Atlas-tijdperk is iets beter, maar 'betere Lucas' is nog steeds Lucas — neem een reservecondensor mee en ken je puntenverschil op gevoel. Het huilen van olie uit de duwstangtunnels is eerder een ritueel dan een crisis, en de versnellingsbak vereist opzettelijke, ongehaaste verschuivingen, anders herinnert hij je eraan wie de baas is.