Mv Agusta Brutale 750

Ik heb 14.000 km gereden op een Brutale 750 uit 2003 en elk van hen voelde als een onderhandeling tussen kunst en agressie — die inline-four schreeuwt als een banshee na 9.000 toeren per minuut en de Tamburini-stijl houdt vreemden twintig jaar later nog steeds koud. Onder de 6.000 tpm is hij nors en klonterig, bijna prikkelbaar, maar als je het gaspedaal voorbij dat punt knalt, verandert het ding in iets heel speciaals, waarbij je hard naar de rode lijn van 12.200 tpm trekt met een mechanisch gehuil dat geen enkele moderne fiets meer de moeite neemt om te produceren. Het stalen trellisframe telegrafeert alles op de best mogelijke manier via je polsen — dit is een fiets die communiceert. Maar daar heb je budget voor: elektrische gremlins zijn een feit, de afstand tussen de versnellingen voelt alsof hij is ontworpen door iemand die specifiek een hekel had aan de tweede versnelling, en het vinden van een dealer die nog steeds onderdelen op voorraad heeft buiten Italië vereist geduld en een gezonde creditcard.

De oplossing voor het in kaart brengen van de brandstof van de tweede generatie was echt zinvol: het gaspedaal bij stationair toerental ging van extreem agressief naar gewoon veeleisend, en je kon eindelijk langzame bochten inslaan zonder dat de motor je in een opwelling probeerde te overrijden. Bij 13.200 tpm schreeuwt dit ding met een mechanische intensiteit die geen enkele Japanse viercilinder ooit heeft geëvenaard, en ik zou op binnenwegen tegen dat toerenplafond botsten om het te horen. Maar 187 kg voelde zwaarder aan dan het specificatieblad doet vermoeden als je eenmaal door het drukke stadsverkeer worstelt, en het MV-dealernetwerk in 2006 betekende dat elk probleem met de garantie je persoonlijke nachtmerrie werd. De herziene vering zorgde voor stabiliteit bij driecijferige snelheden, maar het budget voor een goede afstelling door een bekwame technicus op het moment dat je er een koopt — de standaardkalibratie voelt nog steeds als een compromis tussen comfort en spoorbreedte dat aan geen van beide volledig voldoet.