Kawasaki Gpz500s

'91 GPZ500S'ye 22.000 kilometre sürdüm ve o sıvı soğutmalı paralel ikiz ölmeyi reddetti - yağ değişimi, zincir yağlaması, bitti. Motor 4.000 rpm'den temiz bir şekilde çekiyor ve 10.000 rpm'ye kadar olan bu üst seviye hız, ışıklarda spor bisiklet sürücülerini gerçekten şaşırttı. Çift ön diskler iyi bir his sunar, ancak geleneksel çatallar ağır frenleme sırasında sert bir şekilde dalar ve engebeli virajlarda zorlarsanız tüm ön uç belirsizleşir - spor bisikleti değil orta ağırlıktır ve şasi size bunu hatırlatacaktır. Ergonomi, tüm gün süren sürüş için yeterince nötrdür, ancak kare far şaşırtıcı derecede zayıf bir ışın verir ve aynalar 120 km/s'nin üzerinde işe yaramaz.

'99 GPZ500S'de 28.000 km koştum ve bu beni bir kez bile mahsur bırakmadı, ki bu çoğu insanın kabul ettiğinden daha fazla şey ifade ediyor. Paralel ikiz 4.000 rpm'den temiz bir şekilde çeker, 7.000 ile 10.000 arasında gerçekten hevesli hissettirir ve şasi, motosikletle savaşıyormuşsunuz gibi hissetmeden virajlardan geçebileceğiniz kadar dengeli. Bununla birlikte, karbüratör soğuk havalarda gazdan biraz uzaklaşıyor, ön fren geri bildirimi en iyi ihtimalle vasattır ve 160 km/s'nin üzerindeki otoyol hızlarında yuvarlak far kapantajından çıkan rüzgar, bir saatten uzun herhangi bir zamanda gerçek bir yorgunluk sorunu haline geliyor. Bir süper sporun heyecan verici olması açısından heyecan verici değil, ama dürüst - size pürüzsüzlüğü öğretir çünkü özensizlik felaket bir şekilde değil, fark edilecek kadar cezalandırılır.