Honda Xl650v Transalp

Ik heb 22.000 km gereden op een Transalp uit '93 en denk er nog steeds over na — smal genoeg om haarspeldbochten in de Alpen te rijgen, licht genoeg om van gravelpaden in het bos af te spieren, en die 647 cc V-twin trekt vanaf 2.000 tpm netjes met een karakter dat geen enkele parallel-twin kan evenaren. De laag gemonteerde motor laat het zwaartepunt prachtig zakken, zodat 197 kg onderweg meer aanvoelt als 170 kg. De carburatie is op grote hoogte zeer hoog en de voorwielophanging is echt zacht voor mensen van meer dan 80 kg — hij duikt hard tijdens het remmen en ondermijnt het zelfvertrouwen op ruige afdalingen. Maar dankzij het stalen frame, de ronde koplamp en de mechanische eenvoud kan elke bekwame huismonteur er een voor onbepaalde tijd laten draaien, en dat telt veel als je drie dalen verwijderd bent van de dichtstbijzijnde dealer.

De Gen 2 Transalp is de fiets die ik iedereen zou aanraden die echt wil rijden in plaats van polijsten — ik heb 40.000 km op de mijne gereden door de Alpen en Noord-Afrika en ik ben er nooit mee gestrand. De 647 cc V-twin trekt netjes vanaf 3.000 tpm met een bevredigende grunt, hoewel 50 pk een eerlijk cijfer is: je voelt het plafond bij inhalen op de snelweg, vooral als je twee inhaalt met bagage. De herzieningen van de ophanging van Honda waren een stap vooruit, maar de vorken duiken nog steeds bij hard remmen en wentelen zich op een gegolfde piste, waardoor de kloof tussen 'avontuurlijke' stijl en echt geschikt voor trailgebruik zichtbaar wordt. De dubbele koplampen en de grotere kuip zijn echte verbeteringen: de windbescherming is echt behoorlijk tot 130 km/u en het zicht in het donker is eindelijk niet meer gênant.