Honda Vfr800f

To jęczenie krzywki napędzanej przekładnią z prędkością 4000 obr./min to dźwięk mechanicznej czystości - pokazują się inżynierowie Hondy i nigdy nie zmęczy cię to słyszeć. V4 ciągnie czysto z 3500 obrotów na minutę, a następnie absolutnie przekracza 8000 w sposób, który sprawia, że czwórki są surowe dla porównania. Wydech pod siedzeniem był sprytną sztuczką, która scentralizowała masę i utrzymywała ogon w czystości, chociaż oznacza to, że opcje bagażu są nieszczęśliwe bez odpowiedniego bagażnika. Moim jedynym uczciwym podejściem jest połączony układ hamulcowy - jest nachalny w manewrowaniu z wolną prędkością, a tył się przeciąga, gdy chcesz tylko z przodu, co zajęło mi pełny sezon jazdy, aby przestać walczyć.

VFR800F to rower, którym bez wahania pojechałbym na 3000 kilometrów europejskiej trasy — V4 brzmi niesamowicie, połączony ABS budzi pewność siebie na mokrej nawierzchni, a ergonomia trafia w ten słodki punkt między sportem a komfortem, którego większość rywali całkowicie tęskni. Ale bądźmy szczerzy co do VTEC: ta martwa plama średniej klasy około 6500 obr./min, gdzie otwierają się drugie zawory dolotowe, jest naprawdę wstrząsające, tak jak silnik na krótko zapomina o tym, co robi, zanim ruszy do przodu - niepokoił mnie niejednokrotnie w środku zakrętu, dopóki nie nauczyłem się go obejść. Wtrysk paliwa oczyścił zimne starty i oszczędność rejsu w porównaniu z węglowodanową Gen 1, ale reakcja przepustnicy w ruchu o niskiej prędkości nadal wydaje się lekko drewniana, pozbawiona organicznego charakteru, który sprawił, że stary rower węglowodanowy był tak satysfakcjonujący do powolnej jazdy. Waga mokra o wadze 236 kg jest realna i odczuwalna na ciasnych zakrętach, ale gdy się poruszasz, ten rower znika pod tobą w sposób, który absolutnie zarabia 110 koni mechanicznych maślanej mocy V4.