Honda Hornet 750

Honda wzięła silnik CBR600F3, rozebrała owiewkę, przykręciła ją do stalowej ramy kratowej i przypadkowo stworzyła jeden z wyróżniających się nagich rowerów z końca lat 90. Ten inline-four o pojemności 599 cm3 krzyczy do 12 000 obr./min z mechaniczną intensywnością, która wydaje się niemal aspołeczna w najlepszy możliwy sposób — nie jest szybki poniżej 7000 obr/min, ale stamtąd do czerwonej linii ciągnie, jakby miał coś do udowodnienia. Węglowodany wymagają równoważenia co około 8000 km, jeśli chcesz uzyskać wyraźną reakcję przepustnicy, a przednie widelce są wystarczająco słabo tłumione, że porywcza jazda na drodze B ujawni granice, zanim zdąży to zrobić. Ale za pieniądze, w swojej epoce nic nie zbliżało się do tego połączenia charakteru silnika, lekkości i niezawodności Hondy - moje przejechało 45 000 km na oryginalnym sprzęgłu.

Wtrysk paliwa pięknie oczyścił stare węglowodany - zimne rozruchy są natychmiastowe, reakcja przepustnicy poniżej 4000 obr/min jest wreszcie cywilizowana. Powyżej czwórka o pojemności 599 cm3 ciągnie mocno i uczciwie, uderzając w ścianę o mocy około 9000 obr./min, która sprawi, że będziesz się uśmiechnął na trzecim biegu na dowolnej drodze B. Zmiana zawieszenia była prawdziwa, a nie marketingowa: przednia strona dostarcza teraz rzeczywistą informację zwrotną, a nie niejasną zmianę wczesnych Hornetów. Mój wstrząs? To pasmo mocy o wysokich obrotach oznacza, że stale pracujesz ze skrzynią biegów w ruchu miejskim, a wyściółka siedzeń zamienia się w sklejkę około 90 minut.