Honda Hornet 600

İki yıl boyunca günlük ve hafta sonu silahı olarak kullandı ve bu CBR600F3 motoru hala Honda'nın en iyi başarılarından biri - gerçekten öfkeli gibi 10.000 rpm'den fazla çığlık atıyor, ki bu H rozeti takan bir şeyden beklemiyorsunuz. 6.000 rpm'nin altında kibarca tembeldir, bu nedenle şehir trafiği ivmeyi korumak için biraz debriyaj çalışması gerektirir, ancak onu açık bir B yoluna getirdiğinizde tamamen dönüşür. Kafes çerçevesi ve ters çevrilmiş çatallar, iki kat daha pahalı olan bisikletleri utandıran dikilmiş, iletişimsel bir ön uç sağlar ve 171 kg ıslak olduğunda mobilyalarla güreşiyormuşsunuz gibi hissetmeden onu gerçekten etrafınıza atabilirsiniz. Zayıf nokta, stok süspansiyonudur - yumuşak bir şekilde kurulur ve sert frenleme altında yuvarlanır - ve bu yuvarlak far ikonik olsa da, ışıksız yollarda ölen bir mum gibi ışık atar.

2004 Hornet'e 18.000 km sürdüm ve F4i'den türetilen motor yıldız olmaya devam ediyor - 4.000 rpm'den temiz bir şekilde çekiyor ama kesinlikle 9.000'den fazla çığlık atıyor ve böylece çıplak olduğunuzu unutturacak şekilde. İkiz oval farlar dönem içinde keskin görünüyordu ve yine de çoğundan daha iyi yaşlanıyor, ancak ışının kendisi en iyi ihtimalle aydınlatılmamış köy yollarında vasat olsa da. Ergonomi gerçek bir noktaya ulaştı: günlük işe gidip gelmek için yeterince dik, park bankına biniyormuş gibi hissetmeden trafiği azaltacak kadar sıkışmış. Tek gerçek kinim, bozuk şehir asfaltında çarpık hissettiren ve basit bir yay ve yağ ağırlığı yükseltmesinden büyük ölçüde yararlanan stok süspansiyonu - ilk hizmetten önce bunun için bütçe.

Gen 3 nihayet Hornet'e hak ettiği şasiyi verdi - bu USD çatalları ön uç hissini belirsizlikten gerçekten yerleşime dönüştürdü ve revize edilmiş çerçeve, eski bisikletin asla sahip olmadığı bir güvenle virajlarda dönmesini sağladı. Motor hala asıl yıldız: 599cc hat içi dört, 4.000 rpm'den temiz bir şekilde hareket ediyor ama kesinlikle 9.000'in üzerinde yanıyor ve 12.000'de çıplak bir bisiklete bindiğinizi unutturacak şekilde çığlık atıyor. Dürüst olmak gerekirse, Honda'nın yakıt ikmali konusunda çok güvenli bir şekilde oynaması — pürüzsüz ama 5.000'in altında biraz düz olması, bu da Street Triple gibi rakiplere kıyasla şehir içi sürüngenliğin körelmesine neden oluyor. Rüzgar koruması esasen 130 km/s'nin üzerinde sıfırdır, bu da otoyollarda yorulur ve koltuk, ne kadar ödediğinize bakılmaksızın yaklaşık 90 dakika sonra düşmanca döner.