Honda Dream 50

Restore edilmiş bir '64 CS50'ye gerçek kilometreler ayırdım ve sizi ilk etkileyen şey, bir çuval çimentodan daha az ağırlığa sahip bir şey için ne kadar sağlam hissettiğidir - bu preslenmiş çelik kademeli çerçeve, olması gerekenden daha sert ve OHC motoru neredeyse mekanik bir kibirle 10.500 rpm'ye kadar dönüyor ve bu da birçok büyük bisikleti utandırıyor. 3 vitesli şanzıman dürüst zayıf noktadır: üçüncü vitesin bacakları 75 km/s civarında utanç verici derecede hızlı bitiyor ve sadece hafif bir eğimde 80'i tutmaya çalışırken kırmızı çizgide uğuluyorsunuz. Ancak bunların hiçbiri gerçekten önemli değil çünkü Honda burada ulaşımın ötesine geçen bir şey inşa etti - gaz kelebeği tepkisi net, frenler tahmin edilebileceği gibi ahşap ama yönetilebilir, ve her bileşen Avrupalı üreticilerin bu fiyat noktasında uğraşmadığı bir ciddiyetle monte edilmiş gibi geliyor. Altmış yıl sonra, parçalar hala bulunabilir ve motor, rahatsız edilmezse, ölmeyi reddediyor.

Honda bunu ilk olarak koleksiyonluk, ikinci olarak bir motosiklet olarak inşa etti ve bu, bir tanesine sahip olmakla ilgili her şeyi şekillendiriyor. Küçük OHC motoru gerçekten büyüleyici - modern 50cc'lik scooterların tamamen eksik olduğu keskin, mekanik bir hevesle 9.500 rpm'ye kadar temiz bir şekilde dönüyor ve yapı kalitesi 49cc'lik bir bisiklet için neredeyse saçma bir şekilde aşırı tasarlanmış geliyor. Ama dürüst olalım: 60 km/s sert bir tavandır ve sessiz mahalle yollarının veya özel bir pistin ötesinde her şey modern trafikte gerçekten tehlikeli hissettiriyor. Güncellenen elektrikler güvenilirdir ve karbürasyon orijinal 1960'ların ünitelerinden belirgin şekilde daha pürüzsüzdür, ancak bu hala temelde çalışan bir ekran öğesidir.