Honda Dream 50

Położyłem autentyczne mile na odrestaurowanym CS50 z '64 i to, co cię uderza w pierwsze, jest to, jak kompozycjonowany jest czymś ważącym mniej niż worek cementu - ta stalowa rama krokowa jest sztywniejsza niż ma prawo, a silnik OHC obraca się z niemal mechaniczną arogancją do 10 500 obr./min, co zawstydza wiele większych rowerów. 3-biegowa skrzynia biegów to szczery słaby punkt: trzeci bieg kończy się żenująco szybko około 75 km/h, a ty brzęczysz na czerwonej linii, próbując utrzymać 80 na lekkim nachyleniu. Ale nic z tego nie ma znaczenia, ponieważ Honda zbudowała tutaj coś, co wykraczało poza transport - reakcja przepustnicy jest wyraźna, hamulce są przewidywalnie drewniane, ale łatwe w zarządzaniu, a każdy komponent wydaje się zmontowany z powagą, z którą europejscy producenci nie zawracali sobie głowy w tej cenie. Po sześćdziesięciu latach części nadal można znaleźć, a silnik, jeśli nie jest molestowany, po prostu odmawia śmierci.

Honda zbudowała to jako pierwszy przedmiot kolekcjonerski, a drugi motocykl, i to kształtuje wszystko w posiadaniu jednego. Mały silnik OHC jest naprawdę uroczy — obraca się czysto do 9500 obr/min z wyraźną, mechaniczną chęcią, której całkowicie brakuje nowoczesnym skuterom o pojemności 50 cm3, a jakość wykonania wydaje się niemal absurdalnie przesadzona w przypadku roweru o pojemności 49 cm3. Ale bądźmy szczerzy: 60 km/h to twardy pułap, a wszystko poza cichymi sąsiednimi drogami lub dedykowanym torem wydaje się naprawdę niebezpieczne w nowoczesnym ruchu. Zaktualizowane urządzenia elektryczne są niezawodne, a gaźnik jest zauważalnie płynniejszy niż oryginalne jednostki z lat 60. XX wieku, ale nadal jest to zasadniczo element wyświetlania, który działa.