Honda Deauville 700

Przez dwa lata przejechałem prawie 20 000 km na Deauville z '99, głównie długie weekendowe biegi i codzienne dojazdy do pracy, i nigdy mnie to nie zawiodło. Bliźniaczka 647 cm3 jest gładka i łatwa do przenoszenia, a nie ekscytująca - jeśli chcesz, wyciągnij się w sekundę, nie obchodzi to - a te zintegrowane sakwy oznaczają, że naprawdę po prostu rzucasz nogę i odchodzisz, bez szarpania ze stojakami lub torbami. Napęd wału oznacza brak poczucia winy konserwacji łańcucha w mokre dni, a siedzenie 790 mm jest dostępne dla krótszych jeźdźców bez poczucia ciasnego dystansu. Uczciwą słabością jest rozpęd: 258 kg z bagażem na pokładzie ujawnia się w momencie, gdy trzeba go obsługiwać na ciasnym parkingu lub poza poboczem, a 50 koni mechanicznych jest w porządku, dopóki nachylenie autostrady nie przypomni, że nie ma rezerwy.

Przejechałem 18 000 kilometrów na Deauville z 2004 roku i szczerze uszanowałem to, co zbudowała tutaj Honda - zintegrowane sakwy są wodoszczelne i naprawdę pojemne, równoległy podwójny ciągnie płynnie z 2500 obr./min bez dramatów, a poprawione zawieszenie nad Gen 1 faktycznie radzi sobie z przyzwoitym tempem B-road bez tarzania się. Przy prędkościach autostradowych ekran pozostawia głowę w burzliwej ziemi niczyjej, chyba że masz dokładnie 5'10", a 257 kilogramów ujawnia się w momencie, gdy próbujesz manewrować na stacji benzynowej. Nie jest to ekscytujące - Honda nie próbowała uczynić go ekscytującym - ale zaczyna się każdego ranka, wraca 22 km/l i przybywa z bagażem nienaruszonym po 600-kilometrowym dniu bez pokonania cię.

Pojechałem 18 000 kilometrów na NT700V z 2009 roku, a równoległy bliźniak Deauville nigdy nie czuł się napięty — ciągnie ze spokojnym, niedostresowanym autorytetem od 3000 obr./min, co sprawia, że trasa A-road tour jest naprawdę relaksująca, a nie ekscytująca. Zintegrowane sakwy są naprawdę odporne na warunki atmosferyczne i połykają tygodniowy bagaż bez dramatów, a owiewka zapobiega wybuchu wiatru z klatki piersiowej lepiej niż rowery kosztujące dwa razy więcej. Frustruje ciężar: 258 kg czuje się każdy kilogram, gdy manewrujesz na ciasnym parkingu lub podnosisz go po niskiej prędkości końcówki na pochyleniu, a podwozie komunikuje się bardzo niewiele przez pręty, gdy zaczniesz pchać na zakrętach. To nie jest motocykl sportowy udający turystę — to uczciwy, nieco słabszy dojeżdżacz, który nagradza zawodników, którzy przestali potrzebować czegoś udowadniać.