Honda Cbr400rr

Die nokkenas met tandwielaandrijving bij 10.000 tpm is anders dan al het andere uit die tijd: hij klinkt duur, mechanisch en levendig, en hij trekt hard tot 12.500 zonder drama. Het 16-inch voorwiel geeft de besturing een scherpe, nerveuze kwaliteit die respect vereist bij het inrijden van bochten, vooral op versleten asfalt; het kostte me een heel seizoen om er volledig op te vertrouwen. Gewicht stelt niets voor: 168 kg voelt in de praktijk lichter aan omdat de massa zo centraal zit, en de dubbele schokdempers, hoewel niet instelbaar genoeg voor baanwerk, zijn ze verrassend goed geschikt voor snelle B-wegen. Onderdelen zijn de echte pijn: nokkenkettingspanners en carburatormembranen zijn nu echt schaars, en een schoon exemplaar vinden zonder een gebogen kabelboom is het halve werk.

De NC29 is wat er gebeurt als de Honda-ingenieurs geen compromissen meer sluiten: dat aluminium frame met twee sparren transformeerde het ietwat doorweekte gevoel van de oude NC23 in iets echt telepathisch, en dankzij de wielwissel van 17 inch gebruik je echt sportfietsrubber in plaats van die verouderde 18-inch maten. Bij 12.000 tpm begint de inline-four te gillen en vergeet je echt dat je op een 400 zit; de vermogensafgifte is zo lineair en enthousiast dat je altijd op zoek bent naar het volgende toerental. Het zwakke punt is eerlijk: onder de 8.000 tpm is het een laffe pendelaar, en als je gewend bent om middengewichten met koppel te gebruiken, wordt de constante versnellingsbaktraining op stedelijke wegen snel oud. De beschikbaarheid van onderdelen buiten Japan is nog steeds een legitieme hoofdpijn. Houd rekening met geduld en een goede relatie met de importeur voordat u verliefd wordt.