Honda Cb600f Hornet

Honda nam de schreeuwende inline-four van de CBR600F, kleedde hem uit en bedacht per ongeluk een genre. Die motor is het hele verhaal — hij bouwt met spoed toerentallen op die je elke keer weer verrast als je meer dan 8.000 tpm rijdt, en door het ontbreken van een kuipwerk voel je elke kilometer ervan in je borst. De nadelen zijn echter reëel: platte plekken onder de 4.000 tpm maken het stadsverkeer echt vervelend, de voorvorken zijn ondergedempt voor alles wat pittig is, en die standaard stoel verandert je achterkant na 90 minuten in beton. Maar met een gewicht van 172 kg en die verhouding tussen vermogen en gewicht vergeeft hij onhandige rijders en beloont hij ervaren rijders, wat zeldzamer is dan het klinkt.

Ik heb 18.000 kilometer gereden op een Hornet uit 2004 en de herziene chassisgeometrie van de Gen 1 is meteen merkbaar: hij draait sneller en voelt midden in de bocht aan zonder die vage nervositeit aan de voorkant die de oudere motor had op versleten banden. De 599 cc inline-four trok hard vanaf 7.000 tpm en schreeuwde absoluut voorbij 10.500 naar de rode lijn, een geluid en gevoel dat de brandstofinjectie sindsdien uit de meeste moderne naakten heeft gezuiverd. Carb jetting draait vanaf de fabriek op rolletjes en je voelt je een beetje struikelen op ongeveer 4.000 tpm in de stad totdat je een Power Commander afwijst of monteert — vervelend maar in een middag op te lossen. De windbescherming is in wezen nul boven 130 km/u en de standaardstoel verandert je achterkant na negentig minuten in beton, maar geen van beide fouten zal iemand verbazen die opzettelijk een naked bike heeft gekocht.

De brandstofinjectie transformeerde deze motor. Waar de Hornet met koolhydraten een beetje plat aanvoelde onder de 5.000 tpm, trekt deze netjes van een tikover en schreeuwt absoluut voorbij 9 km naar die rode lijn van 12.000 tpm, waarbij alle 102 paarden zich eerlijk en zuurverdiend voelen. Het opnieuw ontworpen frame heeft de bocht merkbaar aangescherpt; je kunt hem met een gerust hart in een bocht gooien en hij houdt zijn lijn vast zonder het vage wiebelen van de voorkant waar sommige eerdere Hornets last van hadden. Honda's remapgrade — gecombineerd ABS op latere modellen, overal betere remklauwen — betekent dat je die snelheid daadwerkelijk kunt gebruiken zonder een gok te wagen. Mijn grootste klacht na 18 maanden en 22.000 km: de zitplaats gaat na ongeveer 90 minuten van acceptabel naar echt bestraffend, en de bescherming van de kuipbekleding op snelwegen is in wezen een beleefde suggestie.