Honda Africa Twin

De 650 V-twin is voor zijn tijd bedrieglijk soepel: hij trekt netjes vanaf 3.500 tpm en voelt vertrouwenwekkend aan op gravelpaden waar je sowieso zelden boven de 80 km/u komt. Die Parijs-Dakar-stamboom is niet alleen marketing; de rechtopstaande ergonomie en brede stangen werken echt wanneer je door de Marokkaanse piste rijdt of over de groene lanen van Wales rijdt. De achterrem met trommel is echter echt een probleem op nat wegdek — hij is vaag, inconsistent en je vraagt je af wat Honda dacht toen schijfremmen elders al standaard waren. Met 192 kg volgetankt is hij ook niet vederlicht offroad, en 48 pk betekent dat je hard aan de versnellingsbak werkt om het tempo aan te houden op snelwegen boven 130 km/u.

De sprong van 650 naar 742 cc maakte echt een verschil — dat extra koppel in het middenbereik transformeert bergpassen en beladen toeren, zodat je door bochten kunt rijden zonder constant achter je versnellingen aan te hoeven zitten. De V-twin van 52 graden heeft een kenmerkende, enigszins ongelijkmatige hartslag die levendig aanvoelt, zoals moderne parallelle tweelingen dat eerlijk gezegd niet doen, en de nieuwe achterschijf had al lang moeten wachten — de trommel van de RD03 was gênant op een beladen fiets die afdaalde naar Alpine-hellingen. De vering is zacht genoeg voor ruige pistes, maar vaag als je hard duwt op asfalt, en 208 kilo verdwijnt niet alleen omdat de stoel hoog is; laat hem één keer in zacht zand vallen en je begrijpt de angst van elke Africa Twin-eigenaar in het achterland. Toch heeft Honda de juiste ergonomie en windbescherming gekregen op een manier die concurrenten nog niet hadden begrepen, en 30 jaar later voelen deze dingen nog steeds doelgericht aan in plaats van nostalgisch.

Ik heb 22.000 km gereden op een RD07 tijdens drie zomers op de Balkan en één oversteek van het Atlasgebergte, en de relaxte parallelle twin van de motor weigert je gewoon in verlegenheid te brengen — hij trekt netjes vanaf 2.500 tpm, raakt nooit oververhit in het verkeer en klinkt behoorlijk doelgericht zonder theatraal lawaai. Het 21-inch voorwiel verdient zijn geld op golvende pistes en grindbochten waar 19-inch pretenders beginnen te dwalen; deze fiets gaat echt waar je hem op richt offroad, wat zeldzamer is dan op de markt wordt gesuggereerd. Dat gezegd hebbende, 60 pk en 223 kg op nat wegdek betekent dat inhaalacties op de bergsnelwegen eerder planning vereisen dan impulsief, en de carburateurs van eerdere RD07's jagen en struikelen op koude ochtenden onder de 3.000 tpm totdat ze goed zijn gesorteerd met frisse jets en een carb-synchronisatie. De stoel draait ook straffend rond de 300 km — een Corbin of Sargent is in wezen verplichte uitrusting.