Harley-davidson Electra Glide Standard

Bu Kürek Kafası, modern motorun artık rahatsız etmediği bir şekilde botlarınıza ve omurganıza çarpıyor - tarımsal, gürültülü ve ne olduğu konusunda tamamen dürüst. Bir Temmuz öğleden sonra sıcak bir Panhead'i teslim etmişseniz, elektrikli marş motoru neredeyse mucizevi bir his veriyor ve bu tek başına bu bisikleti gerçek kilometrelerce yol kat eden çalışan sürücüler için devrim niteliğinde hale getirdi. 318 kg ağırlığında yavaş park yeri manevralarında her kiloyu hissedebilirsiniz ve kampanalı frenler önceden planlama gerektirir - bu şey 1990'dan sonra inşa edilen hiçbir şey gibi durmuyor. Yağ sızıntıları belli bir olasılık değil, bu yüzden çakıl üzerine park edin ve koltuğun altına bir bez koyun.

Panhead üzerindeki Kürek başlığı değiştirme, koltukta hissettiğiniz gerçek bir fark yarattı - tork rölantide daha sert vuruyor ve bu 1207cc'lik topak, eski motorun nefes kesici şikayetleri olmadan otoyol derecelerini çekiyor. 1971'de iki yaz boyunca 8.000 mil yol kat ettim ve alternatör yükseltmesi aslında pili canlı tuttu, bu daha önce ne olduğunu hatırlayana kadar düşük bir çubuk gibi geliyor. Bununla birlikte, bir benzin istasyonundan kötü bir açıyla kasla yürüdüğünüzde 318 kilo küçük bir sayı değildir ve yağ tüketimi yıllık değil haftalık bir konuşmaydı. Fiberglas kaporta, uzun eyaletler arası slotlarda gerçekten yerini aldı ve o sırada sınıfındaki her şeyden daha iyi rüzgar yorgunluğunu azalttı, ancak 110 km/s'nin üzerindeki titreşimler bir saat içinde ellerinizi uyuşmuş bir karmaşa haline getiriyor.

İki yazını '76 Electra Glide'a ciddi kilometreler ayırarak geçirdim ve tırnaklarımın altında yağ ve bu şeye karşı gerçek bir sevgiyle uzaklaştım. Shovelhead, modern tur bisikletlerinin hala duygusal olarak tam olarak kopyalayamadığı göğüs çarpma yetkisiyle 2.500 rpm'den sert bir şekilde çekiyor, ancak Temmuz trafiğinde bacaklarınızın arasında bir ceza gibi hissedecek kadar sıcak geçiyor. Bu daha uzun ön çatal geometrisi, önceki Panhead Glides'e kıyasla otoyol yolculuğunu gerçekten dengeledi - 110 km/s hızla tanıdık kaldırımdaki bir yük treni gibi ilerliyor, ancak ortada herhangi bir sürpriz bir düzeltmeden ziyade bir müzakere haline geliyor. '73 disk freni kağıt üzerinde ilerlemeydi, ancak ilk örnekler ıslak ortamda yakalandı ve tahtaydı ve Harley'in kısa bir süre cıvatalanmış tekne kuyruğu stili evrensel olarak o kadar küçümsenmişti ki, sahipleri eve varmadan önce bayilerin otoparklarında onu soyuyorlardı.

'82 Electra Glide'ı bayiden çıkarmak bir sözü kabul etmek gibi geldi - Harley'nin AMF'den bağımsızlığı sadıklar için gerçekten bir şey ifade ediyordu ve önceki örneklere göre uyum ve bitiş konusunda yenilenmiş gurur duyabilirsiniz. Shovelhead'in 1340cc'si, 2.500 rpm'den gerçek bir otorite ile çekildi, otoyol hızlarında bu tork artışı 318 kiloyu uzun eyaletler arası plakalarda neredeyse yönetilebilir hissettiriyor. Ama dürüst olalım: Birincil zincirin her 3.000 milde bir ayarlanması gerekiyordu, üst uç öğle yemeğinde sağ botumu güvenilir bir şekilde yağladı ve bu 'geliştirilmiş çerçeve sertliği' göreceli bir terimdi - yüksek hızlı süpürme makineleri hala saygı ve iki el gerektiriyordu. Bu bir otoyol kruvazörü, Japon güvenilirliğini bekleyen hafta sonu savaşçılarını değil, bir anahtarı bilen hasta sahiplerini ödüllendiren bir otoyol kruvazörü.

Yağ bezleri ve iyimserlikle yıllarca bebek bakıcılığı yaptıktan sonra, Evolution motoru gerçek bir keşif gibi geldi - '87 Standardımı tek bir büyük mekanik arıza olmadan 40.000 mil kat ettim ki bu on yıl önce düşünülemezdi. Tork eğrisi mümkün olan en iyi şekilde şişman ve tembeldir; 1.800 rpm'de şehir trafiğinden geçiyorsunuz ve sadece çekiyor, drama yok, şikayet yok. Bu 330 kg'lık ıslak ağırlık dürüsttür ve park yerindeki hızlarda her kiloyu hissediyorsunuz, ancak bir kez yuvarlandığınızda, bisiklet gerçekten eyaletlerarası kilometreleri tüketen, telaşsız bir güven içine yerleşir. Kaporta ve sert çantalar modern anlamda hoş değil, ama işe yarıyorlar - rüzgar koruması gerçek ve bu şeyi Ekim ayında Wyoming'de donmadan sürdüm.

Twin Cam 88, dinozora dönüşmekte olan şeyi değiştirdi - düşük kaliteli homt erken gelir ve dürüst kalır ve eski Evo'nun gergin hissedeceği dağ süpürgeleri aracılığıyla gerçek otoriteyle 330 kilogram tur demirini çeker. Yakıt enjeksiyonu, Montana'da kış sabahlarında korktuğum soğuk başlangıç ritüellerini ortadan kaldırır; karbüratörlü modeller hala 40° F'nin altında sabır gerektirir. Taşıma ağırlığının önerdiğinden daha iyidir, ancak kendinizi kandırmayın - bu bir kanyon oymacısı değil, kıta yiyen bir ve sürekli eyaletlerarası hızlarda kaporta sizi deri bir koltuk gibi sıkar. İlk ikiz kameralar sıcak çalışır ve birincil zincir gerdirici sorunu gerçektir; 40.000 milden önce bu düzeltme için bütçe ayırın yoksa yol kenarında bunu öğreneceksiniz.

2009 Standardında 40.000 mil kaldıktan sonra Twin Cam 96'nın bu motosikletin her zaman hak ettiği motor olduğunu söyleyebilirim - 130 Nm düşük seviyeye ulaşır ve eski 88'in zorlu nefes almadan otoyol çekişlerinde güçlü kalır. Altı vitesli Cruise Drive şanzımanı, iki yönlü eyaletler arası sürüşleri dönüştürdü; altıncı vites devirleri belirgin şekilde düşürüyor ve yakıt tüketimi 363 kg'lık bir makine için tolere edilebilir hale geliyor. Yine de bu ağırlık, soyutladığınız bir sayı değil - park yeri manevraları ve kamber dışı herhangi bir duruş kararlılığınızı test edecek ve sol dizinizi tam duracaktır. Süspansiyon geometrisi revizyonları otoyolun dengesine yardımcı oldu, ancak 500 mil yüklü turdan sonra stok şokları hala belirsizleşiyor ve hızlı süpürme makinelerinde bisiklete güvenmeden önce değiştirilmesi gerekiyor.