Harley-davidson Electra Glide Standard

Die Shovelhead bonst door je laarzen en in je ruggengraat op een manier waar geen moderne motor meer last van heeft — het is agrarisch, luidruchtig en volkomen eerlijk over wat het is. De elektrische starter voelt bijna wonderbaarlijk aan als je ooit een hete Panhead tot onderwerping hebt gebracht op een middag in juli, en dat alleen al maakte deze fiets revolutionair voor werkende rijders die echte kilometers maken. Met 318 kg voel je elke kilo bij langzame parkeermanoeuvres, en voor de trommelremmen moet je ruim van tevoren plannen — dit ding stopt niet zoals alles wat na 1990 is gebouwd. Olielekkages zijn een gegeven, geen mogelijkheid, dus parkeer op grind en bewaar een doek onder de stoel.

De Shovelhead-swap in plaats van de Panhead maakte echt een verschil dat je voelt in de stoel: het koppel wordt harder als je stationair draait, en die bult van 1207 cc is geschikt voor gebruik op de snelweg zonder dat de oude motor ademloos is. Ik heb in twee zomers bijna 8.000 mijl gereden op een '71, en de upgrade van de dynamo heeft de batterij zelfs in leven gehouden, wat klinkt als een lage lat totdat je je herinnert wat er eerder was. Dat gezegd hebbende, 318 kilo is geen klein aantal als je dit ding met spieren uit een benzinestation loopt vanuit een slechte hoek, en het olieverbruik was een wekelijks gesprek in plaats van een jaarlijks gesprek. De glasvezelkuip heeft echt zijn sporen verdiend op lange snelwegen, waardoor de windmoeheid beter is verminderd dan wat dan ook in zijn klasse op dat moment, maar trillingen van meer dan 110 km/u maken van je handen binnen een uur een gevoelloze puinhoop.

Ik heb twee zomers serieuze kilometers gemaakt op een Electra Glide uit '76 en kwam weg met vet onder mijn nagels en oprechte genegenheid voor het ding. De Shovelhead trekt hard vanaf 2.500 tpm met een bonzend gevoel dat moderne toerfietsen zich emotioneel nog steeds niet helemaal kunnen evenaren, maar hij rijdt ook warm genoeg tussen je benen in het verkeer in juli om als een straf aan te voelen. Die langere voorvorkgeometrie heeft de cruise op de snelweg echt stabiel gehouden in vergelijking met de eerdere Panhead Glides: met 110 km/u rijdt hij als een goederentrein op bekend wegdek, hoewel elke verrassing in het midden van de bocht eerder een onderhandeling dan een correctie wordt. De schijfrem uit '73 was op papier een vooruitgang, maar vroege exemplaren waren grijpbaar en van hout op nat wegdek, en de bootstaartstyling die Harley kort had vastgeschroefd, werd door iedereen zo veracht dat eigenaren hem op de parkeerplaatsen van de dealers eraf trokken voordat ze thuiskwamen.

Als je de Electra Glide uit '82 uit de dealer reed, was het alsof je een belofte deed. Harley's onafhankelijkheid van AMF betekende echt iets voor de gelovigen, en je kon voelen dat je opnieuw trots was op de pasvorm en afwerking ten opzichte van eerdere exemplaren. De 1340 cc van de Shovelhead trok met echte kracht vanaf 2.500 tpm, dat koppel steeg bij snelheden op de snelweg waardoor de 318 kilo bijna beheersbaar aanvoelt op lange interstatelijke platen. Maar laten we eerlijk zijn: de primaire ketting moest elke 3.000 mijl worden afgesteld, de bovenkant had mijn rechterlaars tijdens de lunch betrouwbaar geolied, en die 'verbeterde stijfheid van het frame' was een relatief begrip — snelle veegmachines vereisten nog steeds respect en beide handen. Het is een snelwegcruiser die eigenaren van patiënten beloont die hun weg weten te vinden met een sleutel, niet weekendkrijgers die Japanse betrouwbaarheid verwachten.

Na jaren met olielappen en optimisme op Shovelheads te hebben gepast, voelde de Evolution-motor als een echte openbaring: ik heb 40.000 mijl gereden op mijn Standard uit '87 zonder een enkele grote mechanische storing, wat tien jaar eerder ondenkbaar zou zijn geweest. De koppelcurve is op de best mogelijke manier dik en lui; je sleept hem met 1.800 tpm door het stadsverkeer en hij trekt gewoon, geen drama, geen klachten. Dat gewicht op nat wegdek van 330 kg is eerlijk en je voelt elke pond op de parkeersnelheid, maar als je eenmaal aan het rollen bent, nestelt de fiets zich in een geplant, ongehaast zelfvertrouwen dat echt kilometers op de snelweg kost. De kuip en de harde tassen zijn in moderne zin niet mooi, maar ze werken wel — windbescherming is echt, en ik heb dit ding in oktober door Wyoming gereden zonder het te vriezen.

De Twin Cam 88 transformeerde wat een dinosaurus aan het worden was. De goedkope grunt komt vroeg en blijft eerlijk. Hij trekt 330 kilo toerijzer met echte autoriteit door bergveegmachines waar de oudere Evo zich gespannen zou hebben gevoeld. Brandstofinjectie, als je het specificeert, elimineert het gedoe met koude start waar ik op winterochtenden in Montana bang voor zou worden; modellen met carburateur hebben nog steeds geduld nodig onder de 40° F. De bediening is beter dan het gewicht doet vermoeden, maar hou jezelf niet voor de gek: dit is geen canyoncarver, het is een continenteter, en bij aanhoudende interstatelijke snelheden zit je in de kuip als een leren fauteuil. De vroege Twin Cams raken warm en het belangrijkste probleem met de kettingspanner is reëel; maak een budget voor die reparatie vóór 40.000 mijl, anders leer je erover langs de kant van de weg.

Na 40.000 mijl op een Standard uit 2009 kan ik je vertellen dat de Twin Cam 96 de motor is die deze motor altijd verdiende: die 130 Nm is laag en blijft sterk tijdens ritten op de snelweg zonder de moeizame ademhaling van de oude 88. De Cruise Drive-versnellingsbak met zes versnellingen transformeerde twee ritten op de snelweg; in de zesde versnelling daalt het toerental merkbaar en het brandstofverbruik wordt zelfs acceptabel voor een machine van 363 kg. Dat gewicht is echter geen getal dat je abstraheert: manoeuvres op parkeerplaatsen en elke stop buiten de camber zullen je vastberadenheid op de proef stellen en je linkerknie, punt. De herzieningen van de geometrie van de ophanging hebben bijgedragen aan de stabiliteit op de snelweg, maar de standaard schokdempers zijn na 500 kilometer beladen toeren nog steeds vaag en moeten worden vervangen voordat je de motor vertrouwt op snelle veegmachines.