Harley-davidson Electra Glide Classic

Shovelhead Electra Glide sabır gerektiren ve sadakati ödüllendiren bir deneyimdir - açık bir eyalet arasına girin ve bu 74 inçlik V-twin, modern hiçbir şeyin tam olarak kopyalamadığı göğüs çarpıcı, hafif yağlı bir ritime yerleşir. İki kez kros yolunu sürdüm ve kaporta gerçekten işe yarıyor, rüzgar yorgunluğunu yok ediyor, hiç bir bacağının üstüne ayak atmamış insanları şaşırtacak şekilde yok ediyor. Ama dürüst olalım: Anahtarlamayı öğreneceksiniz, çünkü Shovelhead sızdırır, bağlantı elemanlarını gevşetir ve sıcak hava başlangıcı hakkında hiçbir şok tekniğinin tam olarak çözemediği görüşleri vardır. 318 kilo ağırlığında yüklü bir mavna gibi park ediyor ve onu şehir trafiğinden geçirmek tam bir kardiyovasküler egzersizdir.

Yıllarca süren Shovelhead kederinden sonra - botlarımda yağ, araba yolumda, sabrımdan - Evolution motoru sonunda Harley ciddileşmiş gibi geldi. 1340cc motor rölantiden dürüst bir torkla çekiyor ve 95 Nm otoyolda tam ihtiyacınız olan yere ulaşıyor ve iki katlı turları kahramanca değil zahmetsiz hissettiriyor. 338 kg ağırlığında hafif değildir ve park yerinde manevra yapmak gerçek bir antrenmandır, ancak yuvarlandığında ağırlık yolda kaybolur. Kaporta ve çantalar dekoratif olmaktan ziyade gerçekten işlevseldir, ancak 130 km/s üzerindeki rüzgar koruması kaskınızın etrafında çalkantılı hale gelir ve hiçbir ayar tamamen düzelmez.

Chicago'dan Rockies'e bir yolculuk da dahil olmak üzere iki yaz boyunca '93 FLHTC'de 14.000 mil koştum ve Evolution motoru beni hiç sinirlendirmedi - 100 Nm'lik tork düşük ve dürüst kalıyor, 2.000 rpm'den dramatik olmadan temiz bir şekilde hareket ediyor. Kayış tahriki, etrafta büyüdüğüm zincir tokatlayan Kürek Başlarına kıyasla gerçek bir keşifti: değişen hava koşullarında altı eyalette sessiz, temiz ve esasen bakım gerektirmez. Bununla birlikte, 360 kg bir öneri değildir - yavaş hızlı otoparklar ve kamber dışı benzin istasyonu çıkışları, kasıtlı değilseniz sizi anlayacaktır ve frenler önceki genlere göre geliştirilmiş olsa da, durmak yerine pazarlık yapıyormuş gibi hissederler. Kaporta, 110 km/s'nin üzerinde kalmasını sağlayarak rüzgar yorgunluğunu gerçekten azaltarak sekiz saatlik günün hayatta kalabilir hissetmesini sağlayacak şekilde.

1999'da tanıtılan Twin Cam 88B bu bisikleti dönüştürdü - dengeli 88 inçlik motor 2.000 rpm'den sert bir şekilde çekiyor ve 600 mil günler boyunca koltuğunuzun altında eski Evo'dan belirgin şekilde daha pürüzsüz duruyor. 2001'de geldiğinde yakıt enjeksiyonu nihayet karbüratör sahiplerinin Rocky Mountain sabahlarında yıllardır lanetledikleri soğuk çalıştırma telaşlarını çözdü. 364 kilogram ıslak olduğunda, otoparktaki kenar standından ittiğiniz anda her birini hissedersiniz, ancak yuvarlandıktan sonra ağırlık azalır ve alçak ağırlık merkezi, geniş kıvrımları gerçekten güven uyandırır. Süspansiyon dürüst zayıf noktadır - dağ geçitleri için değil, bulvar konforu için ayarlanmıştır ve yüklü bir bisikletin ortasındaki virajın ortasına çarpmak size Harley mühendislerinin ne düşündüğünü ve düşünmediğini tam olarak hatırlatacaktır.

Twin Cam 96 nihayet büyük şifonyerin bagajlı iki katlı otoyolda birleşmesini utandırmayacak kadar homurdanmaya yetecek kadar homurdandı - 130 Nm erken vuruyor ve uzun günlerde yaşadığınız orta menzili zorlu bir şekilde ilerliyor. Altı vitesli Cruise Drive gerçek bir keşifti; 110 km/s hızındaki altıncı vites, devirleri belirgin şekilde düşürüyor ve yakıt göstergesinin bir kereliğine yavaşça düştüğünü izlediğiniz eyaletler arası slotlarda yorgunluğu ortadan kaldırıyor. Bununla birlikte, 363 kg, otoparkta yumuşak bir omuza ilk kez yakaladığınızda unuttuğunuz bir sayı değil ve stok süspansiyonu hala kırık kaldırımın üzerinde yorgun bir kanepe gibi yuvarlanıyor - ilk yıl içinde ön çatalları ve arka amortisörleri değiştirdim. Fiyat etiketi ve bu şeyleri etkileyen demografik özellikler göz önüne alındığında, erken modellerde ABS olmaması gerçekten şaşırtıcı değil.