Harley-davidson Dyna Low Rider

Low Rider 1977'de gerçekten havalı görünüyordu - çekme çubukları, döküm Kelsey-Hayes jantları ve 686 mm'lik koltuk yüksekliği, onu serideki en sokak açısından Harley yaptı. Shovelhead gerçek karakterle çarpıyor, 2.500 ila 3.500 rpm arasındaki 100Nm tork artışı otoyolda bağımlılık yapıyor ve düşük ağırlık merkezi aslında 297 kg'lık boş ağırlığa rağmen trafiğe yardımcı oluyor. Ancak AMF dönemi kalite kontrolü sizi hızlı bir şekilde alçaltacak - yağ sızıntıları bir geçiş ayinidir, birincil zincirlerin utanç verici derecede sık ayarlanması gerekir, ve mükemmel hafta sonlarının yol kenarı valf ayarlarında kaybolmasını izledim. Restore edilmiş ve bakımlı bir tane sürün ve bu Amerikan motosiklet tarihinin meşru bir parçası; ihmal edilmiş bir hayatta kalanı sürün ve Harley"in neden neredeyse iflas ettiğini anlayacaksınız.

Shovelhead ile 1983'te veya 1984'ün başlarında, yağ sızıntıları ve karbüratör telaşı için bütçe ayırdıysanız - bu motor zor bir eski sevgilinin karakteri gibi bir karaktere sahiptir. 84'ten sonraki Evrim her şeyi değiştirdi: Aniden soğuk sabahlarda ritüel olmadan başlayan ve yağını çoğunlukla kasaların içinde tutan büyük bir V ikiziniz oldu. Tork düşük ve tembeldir, bu 95 Nm 2500 rpm'den otoyol sürüşünü gerçekten tatmin edici hale getirecek şekilde sert bir şekilde çeker, ancak 278 kg'lık ıslak ağırlık, önkollarınızdaki her yavaş hız manevrasını hissedeceğiniz anlamına gelir. Düşük 686 mm koltuk, daha kısa sürücüler için gerçek bir varlıktır, ancak erişilebilirliği sportiflikle karıştırmayın - bu bisiklet koşmak değil, seyir yapmak istiyor.

Kauçuğa monte edilmiş Evolution motoru her şeyi değiştirdi - 40 dakika sonra elleriniz uyuşmadan otoyol hızlarında yolculuk yapabilirsiniz. '91'deki Dyna şasi değişimi, şasiyi eski FXR'ye göre belirgin bir şekilde sıkılaştırdı; yere bu kadar alçaktan oturan 284 kg'lık bir bisiklet için gerçek bir güvenle virajlanıyor. 1340cc Evo, 2.500 rpm'den sert bir şekilde çeker ve trafiği önemsiz hale getirecek şekilde tork vermeye devam eder - onu açarsınız ve bisiklet dramatik bir şekilde yanıt verir. Zayıf noktalar gerçektir: ön fren ağırlığı için utanç verici bir şekilde hafife alınmış ve 15°C'nin altındaki herhangi bir durumda boğulmayı anlamanız iyi olur çünkü soğuk çalıştırmalar bir rutin değil, bir ritüeldir.

Twin Cam 88 doğru bir çözümdü - eski Evo üzerindeki ekstra yer değiştirme, gözle görülür şekilde daha iyi otoyol çekiciliği anlamına geliyor ve eyaletlerarası birleşmeleri durduruyorsunuz. 660 mm'lik alçak asılı olan bu bisiklet, sıkışık hissetmeden kısa sürücülere tam olarak uyuyor ve Dyna'nın çerçeveye monte edilmiş ayrı kauçuk izolatörleri aslında Milwaukee pazarlamacılığının inandığından daha iyi titreşimi emiyor. Bununla birlikte, 295kg, yavaş park yeri manevralarında hissettiğiniz dürüst ağırlıktır ve erken karbüratörlü modeller, motor ısınana kadar soğuk çalıştırma huysuz olabilir. Frenleme öncekine göre yükseltildi, ancak yine de sonradan düşünülen bir şey gibi geliyor - panik durumunda sert bir ön sıkışma size Harley"in önceden plan yapmanızı beklediği bu dönemi hatırlatıyor.

2009 Low Rider'da 18.000 mil yol kat ettim ve Twin Cam 96 beni bir kez bile hayal kırıklığına uğratmadı - 2.500 ila 4.000 rpm arasındaki tork eğrisi, iki şeritli otoyollarda gerçekten bağımlılık yapıyor ve dramatik olmadan sert çekiyor. Altı vitesli Cruise Drive, eski beş vitese göre gerçek bir yükseltmeydi; altıncı vites, kros hareketlerinin sağ bacağınızı başlıktan pişirmeyecek kadar devir düşürmesine yetecek kadar devir düşürüyor. Bununla birlikte, 302 kg otoparklarda dürüst bir iş ve trafik yavaştır ve stok süspansiyonu görünüşe göre sadece Harley'in test tesisinde var olan kaldırım için ayarlanmıştır - orta köşedeki bir çukura çarpın ve size kimin patron olduğunu hatırlatacaktır. Isı yönetimi, broşürde kimsenin bahsetmediği kirli sırdır: Yaz şehri sürmek iç uyluklarınızı çekilmiş domuz etine dönüştürür.