Bmw G 650 Gs

Ik heb er 22.000 km op gereden en ik ben nooit gestrand — niet in het Atlasgebergte, niet tijdens een Bulgaarse regenbui, niet in een Duitse file. De Rotax single heeft een prachtige lage middengrunt waardoor hij capabeler aanvoelt dan het specificatieblad doet vermoeden, en dat trellis-frame geeft je echt vertrouwen op gravelwegen zonder dat je offroad-vaardigheden hoeft te eisen die je nog niet hebt verdiend. De grootste klacht zijn trillingen bij snelheden op de snelweg: boven 120 km/u worden je handen na een uur gevoelloos en worden de spiegels abstracte kunst. Het is geen snelle fiets, het is geen glamoureuze fiets, maar het is het soort machine dat je leert rijden in plaats van je fouten achter elektronica te verbergen.

De G 650 GS draagt het nieuwe BMW-logo boven hetzelfde Rotax-hart als de F 650 GS, en die motor maakt nog steeds indruk: soepel, met een hoog koppel bij lage toerentallen en verrassend genoeg bereid om op een lang stuk recht boven de 6.000 tpm te toeren. Ik heb weekendjes achter de weg gereden en lichte gravelpaden gereden op deze fiets, en de zithoogte van 820 mm is echt toegankelijk zonder het gevoel te hebben dat het een compromis is, hoewel het natte gewicht van 186 kg heel reëel wordt als je hem van een zachte schouder worstelt. Trillingen door de haringen boven de 120 km/u zijn de eerlijke waarheid over singles van dit formaat: je voeten raken gevoelloos op slogs op de snelweg, en de topsnelheid van 175 km/u is technisch haalbaar, maar geestelijk onaangenaam. Wat dat ten goede komt, is de echte rijervaring: soepel in het verkeer, vertrouwenwekkend op gravel en goedkoop te onderhouden als je een fatsoenlijke onafhankelijke monteur vindt.