Yamaha Mio 125

Orijinal Mio, Endonezya'da insanların sürüş şeklini gerçekten değiştirdi - 93 kg ağırlığında neredeyse imkansız bir şekilde hafif hissettirdi ve bu CVT, dur-git trafiğinde manuel bisikletlerin debriyaj kayma endişesi olmadan boşta durmadan temiz bir şekilde hareket etti. 113 cc'lik motor hiçbir zaman sportif gibi davranmadı; 80 km/s'nin üzerindeki otoyol hızları gürültülü ve gerginleşti ve kamyonları sollamak ciddi bir planlama gerektiriyordu. Ama şehirde bu şey ameliyattı - trafiği geçirecek kadar dar, daha kısa sürücülerin iki ayağını da düz tutacak kadar düşük ve yolcuları neşeyle ağlatan yakıt rakamlarını geri verecek kadar ekonomikti. İlk karbonhidrat modelleri her 5.000 km'de bir temizliğe ihtiyaç duyuyordu ya da rölanti zorlaşıyordu ve ön kampana fren ıslak koşullarda gerçekten vasattı, ancak bu motosikletin sorunları hakkında hiçbir şey şaşırtıcı veya felaket değildi.

2009 Milyon'luk bir Cakarta trafiğine ve ara sıra otoyol boyunca yaklaşık 14.000 km harcadım ve bu şey bana drama vermeyi reddetti - ki bu hem en büyük gücü hem de sessiz hayal kırıklığı. İlk nesil üzerindeki revize edilmiş karbonhidrat haritalaması, önceki ünitelerde hissettiğim can sıkıcı orta gaz kelebeği tökezlemeyi yumuşattı ve soğuk çalıştırmalar nemli sabahlarda bile gerçekten güvenilir hale geldi. En yüksek hız gerçek koşullarda dürüst bir şekilde 88—90 km/s'dir, iddia edilen 95 değil, bu nedenle paralı yollarda daha büyük otomatiklere ayak uydurmayı planlamayın. Koltuk altı muhafazası, yarım yüzlü bir kaskı yutar, ancak tam yüzü sığdırmaya çalışırken sizinle savaşır ve 18 ay sonra orta stand pivotu kötü bir şekilde gıcırdamaya başladı - küçük bir şey, ancak bunlara katlanıyor.