Yamaha Jog 50

Ik heb twee winters in Tokio gejogd en ben er echt dol op geworden: het begint koud te worden met twee trappen, rijdt door vastgelopen verkeer alsof het gênant is om te wachten, en de CVT is zo soepel dat je vergeet dat er versnellingen bestaan. Die tweetaktmotor van 49 cc trekt hard genoeg van de lijn om fietsers te verrassen, maar 45 km/u is het eerlijke plafond en elke aanhoudende tegenwind herinnert je daar aan. De trommelremmen zijn eerder voldoende dan inspirerend — ze moduleren zachtjes of je vergrendelt de voorkant op nat asfalt, punt uit. Roest is de vijand op lange termijn; Yamaha's vroege stalen frames drinken vocht, en het is echt zeldzaam om er tegenwoordig een zonder kanker onder de vloerplanken te vinden.

De Gen 2 Jog vraagt niet veel van je, en dat is precies het punt — het werkt gewoon. De herziene variator is een echte verbetering ten opzichte van de eerste generatie; het wegtrekken voelt soepeler aan, en de CVT jaagt en piekt niet bij lage snelheden zoals het origineel deed in stadsstraten met stopstart. De afstelling van de vering is merkbaar zachter dan in de stad, wat je ruggengraat op prijs zal stellen tijdens een rit van 40 minuten naar het werk, maar het zorgt wel voor een lichte welling als je bochten voorbij gaat aan wat de fiets verstandig acht. Eerlijk gezegd: 50 km/u is het plafond, geen suggestie, en elke zinvolle tegenwind of een stuk bergop herinnert je er precies aan hoe hard 3,7 pk werkt.

Ik heb een Gen 3 Jog gereden tijdens twee Aziatische winters en een zware rit naar Manilla — de bijgewerkte CDI maakte een koude start echt betrouwbaar in plaats van de ochtendloterij die zijn voorganger aanbood. Die verfijnde CVT-transmissie is het echte verhaal: hij trekt netjes weg van de lichten zonder aarzeling of riemslipjacht die je zou krijgen op goedkope Taiwanese namaakproducten van die tijd. De scherpere carrosserie is ook niet alleen een cosmetische ijdelheid — het heeft wat windweerstand verloren en gaf de motor een strakker, doelgerichter gevoel onder 45 km/u waar je eigenlijk op dit ding woont. Mijn eerlijke klacht is dat de uitlaatgasverbetering op zijn best bescheiden was; alles boven de 35 km/u klinkt nog steeds als een boze mug, en als je met z'n tweeën rijdt, wordt een pittige scooter een ademloze verlegenheid.

Ik reed achttien maanden lang dagelijks met een Gen 4 Jog door een gridlock in Tokyo-stijl en hij maakte echt indruk op me. De herziene interne onderdelen van de motor maken een merkbaar verschil in gasrespons bij stationair toerental vergeleken met de Gen 3, en het brandstofverbruik van ongeveer 55 km/l is echt nauwkeurig, geen fictie uit de showroom. De gebeeldhouwde carrosserie is beter bestand tegen krassen op parkeerplaatsen dan je zou verwachten, en in die vergrote vuilnisbak onder het zadel past eindelijk een integraalhelm zonder hem te forceren. Dat gezegd hebbende, 45 km/u is een hard plafond en het voelt ademloos aan op alles wat steiler is dan een licht viaduct; als je woon-werkverkeer een behoorlijke heuvel inhoudt, ben jij die persoon die iedereen in de eerste versnelling inhaalt. De trommelrem aan de voorkant is voldoende, maar geeft geen vertrouwen op nat wegdek. Zorg voor nieuwe remblokken en pas je volgafstand dienovereenkomstig aan.

Ik heb twee jaar lang een Gen 5 Jog met carbed gereden in het stadsverkeer en hij heeft me echt nooit in de steek gelaten — koude starts, regen, verwaarlozing, hij heeft alles zonder klachten opgenomen. De herziene framegeometrie ten opzichte van de vorige generatie zorgt voor een iets meer plantachtig gevoel in krappe bochten, en als je er een scoort met de optionele schijf aan de voorkant, verbetert het remvertrouwen aanzienlijk ten opzichte van de oude drumopstelling. Dat gezegd hebbende, 3,7 pk is eerlijk gezegd: hij houdt gelijke tred met het stadsverkeer tot ongeveer 45 km/u en dan zie je brommers van je wegrijden op elke helling die steiler is dan een parkeerhelling. De varianten met brandstofinspuiting zijn soepeler en schoner, maar de versies met carbed domineren nog steeds de tweedehandsmarkt en ze zijn een bekende hoeveelheid — gewoon afstoten voor je hoogte en vergeet het maar.