Yamaha Fz6

FZ6 Gen 1, 8.000 rpm'nin üzerine çıkardığımda beni gerçekten şaşırtan bir bisiklet - inline-four sert çekiyor ve 12.500 rpm kırmızı çizgisine kadar vahşi geliyor ve bu yarı kaporta aslında otoyol hızlarında göğsünüzü bozmaya yetecek kadar çalışıyor. Ama soğuk İngiliz sabahlarında bu karbüratörlerle yaşamak bir ritüeldi: boğulun, bekleyin, beş dakika emzirin yoksa gaz kelebeğini çok erken kırarsanız şey batar ve tükürür. Çelik çerçeve, virajlarda dürüst, iletişimsel geri bildirim sağlar - spor bisikleti değildir, ancak çizgisini tahmin edilebilir bir şekilde tutar ve güven hızla geliştirir - ancak 4.000 ila 7.000 rpm arasındaki orta seviye tork vadisi, şehir içi filtreleme ve yavaş trafik, 600'ün olması gerekenden daha tarımsal hissettiriyor. Çalışmaya istekli binicileri ödüllendiren bir bisiklet, işi sizin için yapan bir bisiklet değil.

Yakıt enjeksiyonu, Gen 1'in soğuk çalıştırma tökezlemesini neredeyse bir gecede düzeltti ve 6.000 rpm'nin altındaki gaz tepkisi artık şehir trafiğinden korkmayı durduracak kadar pürüzsüz. 8.000'i geçtiğinizde, sıralı dörtlü düzgün bir şekilde çığlık atıyor, ancak gerçek dünyadaki sürüşler için güç bandının eti hala sinir bozucu derecede yüksek yaşıyor. Süspansiyon, önceki nesilden gerçekten daha iyi - çatallar eskisi gibi sert fren altında dalmaz ve revize edilmiş ergonomi, spor bisiklet çömelmesi ve dik yorgunluk arasındaki farkı bir saatlik esnasyonlarda oldukça iyi bir şekilde böler. Asıl zayıflık orta menzil: 60 km/s bir bölgede üçüncü sıraya düşün ve kısa vardiya yapmak istediğiniz kıvrımlı B yollarında hızla eskimeye başlayana kadar ıslak, neredeyse özür dileyici bir tepki alırsınız.