Suzuki Hayabusa Gsx1300r

Pojechałem 18 000 mil na Busa z 2002 roku i nic - nic - nie przygotowuje cię do tego średniego zasięgu między 4000 a 9000 obr./min; to nie przypomina przyspieszenia, czuje się, że horyzont jest skierowany do ciebie. Aerodynamika nie jest stylistyką, ale inżynierią — z prędkością 180 mil na godzinę rower wydaje się zasadzony tam, gdzie większość motocykli sportowych zaczyna swój nerwowy taniec. Słabe punkty są prawdziwe: zawieszenie podstawowe jest zbyt miękkie, aby jeździć ciężko, a jeśli je naciśniesz, źle przebiega w środku zakrętu, a to szerokie, niskie podwozie sprawia, że jazda w mieście o wolnej prędkości naprawdę męczy na nadgarstkach. Ale jako szybka broń długodystansowa, która mogłaby zawstydzić supersamochody na budce poboru opłat i nadal przewozić pasażera do Szkocji w rozsądnym komforcie, nic jej nie dotknęło w 1999 roku i od tego czasu bardzo niewiele.

Przejechałem prawie 40 000 km na Busa Gen 2, w tym dwie trasy turystyczne po Europie, i nic innego w tej cenie nie pokrywa terenu tak bezproblemową brutalnością — wtrysk paliwa znacznie oczyścił niskie obroty generacji 1, a silnik bez dramatów ciągnie czysto od 2500 obr./min aż do ogranicznika. Przy prędkościach autostradowych jest naprawdę zrelaksowany, prawie zwodniczo, i to właśnie tam może zabrać Cię na terytorium zagrażające licencji, zanim to zauważysz. Zmienione hamulce wyposażone w Brembo są prawdziwym ulepszeniem w stosunku do drewnianych zatyczek Gen 1, chociaż 266 kg ciężaru na mokrej nawierzchni oznacza, że musisz wcześnie pracować w ciasnych zakrętach; steruje jak dobrze załadowany rower turystyczny, a nie rower sportowy, a filtrowanie miejskie jest naprawdę wyczerpującą pracą. Ochrona przed wiatrem jest wyjątkowa, komfort stołu jest najlepszy w swojej klasie dla rowerów sportowych, ale jeśli potrzebujesz najnowszej kontroli trakcji i ABS na zakrętach, szukaj gdzie indziej - ta generacja działa wyłącznie na wierze i dyscyplinie przepustnicy.