Suzuki Gsx750f Katana

Przejechałem 22 000 kilometrów na GSX750F z '93 i naprawdę go lubiłem, co mnie zaskoczyło — nigdy nie był to rower, którego chciałem, tylko ten, na który mnie stać. Silnik o pojemności 748 cm3 wyciąga czysto z 4000 obr./min i uderza w satysfakcjonującą ścianę o mocy około 8000, co szczerze wprawi Cię w poważne kłopoty na wiejskiej drodze; nie jest efektowny, ale jest głęboko użyteczny. Owiewka jest naprawdę chroniąca przed wiatrem w przypadku roweru z lat 90., a podczas czterogodzinnego biegu międzystanowego twoja klatka piersiowa i dłonie docierają nienaruszone, chociaż nadgarstki złożą skargę około godziny trzeciej, ponieważ Suzuki ma zbyt duży ciężar na przód. Obsługa jest raczej kompetentna niż inspirująca — steruje w sposób przewidywalny, trzyma linię, ale kiedy w szybkim tempie wchodzisz w ciasne zakręty techniczne, ta 228-kilogramowa mokra waga staje się znana i zaczynasz pragnąć czegoś, co porusza się z tobą, a nie być przez ciebie zarządzane.

GSX750F to rower, który szanujesz bardziej niż kochasz — ten wbudowany model o pojemności 748 cm3 ciągnie czysto z 4000 obr./min i po prostu buduje się, osiągając swój krok około 8000 dzięki satysfakcjonującemu wyju mechanicznemu, ale nigdy nie elektryzuje cię tak, jak robią to CBR lub ZX-7. Ergonomia jest naprawdę dobra podczas jazdy przez cały dzień: bloki półowiewkowe wiją się zaskakująco dobrze, a wysokość siedzenia 790 mm pasuje do szerokiej gamy jeźdźców bez poczucia naruszenia. Zmienione węglowodany tej generacji oczyściły osławione płaskie miejsce z modeli z połowy lat 90., chociaż tankowanie na zimnym rozruchu nadal wymaga pełnej rozgrzewki, zanim będziesz mógł ciężko jeździć. Frustruje zawieszenie — pomimo twierdzonych udoskonaleń Suzuki, widelce nurkują agresywnie podczas hamowania, a tył wydaje się niejasny na tylnych drogach, przypominając, że to podwozie pokazywało swój wiek, gdy ta generacja została wprowadzona na rynek.