Suzuki Gsx750f Katana

Ik heb 22.000 kilometer gereden op een GSX750F uit '93 en was er echt dol op, wat me verbaasde: het was nooit de fiets die ik wilde, alleen degene die ik me kon veroorloven. De 748cc-motor trekt netjes vanaf 4.000 tpm en raakt een bevredigend vermogen van ongeveer 8.000, wat je eerlijk gezegd in ernstige problemen zal brengen op een landweg; hij is niet opzichtig, maar hij is zeer bruikbaar. De kuip is echt windbeschermend voor een fiets uit de jaren 90, en op een snelweg van vier uur komen je borst en handen intact aan, hoewel je polsen rond het derde uur een klacht indienen omdat Suzuki te veel gewicht over de voorkant had gepakt. De bediening is eerder competent dan inspirerend — hij stuurt voorspelbaar, houdt een lijn vast, maar als je snel krappe technische bochten inrijdt, komt dat natgewicht van 228 kg duidelijk naar voren en begin je te verlangen naar iets dat met je meebeweegt in plaats van door jou beheerd te worden.

De GSX750F is de motor waar je meer respect voor hebt dan waar je van houdt — die 748cc inline-four trekt netjes vanaf 4.000 tpm en blijft maar bouwen. Hij haalt zijn pas rond de 8.000 met een bevredigend mechanisch gehuil, maar hij maakt je nooit echt enthousiast zoals een CBR of ZX-7 dat zou doen. Ergonomie is echt goed voor een hele dag rijden: de halve kuip blokkeert de wind verrassend goed, en de zithoogte van 790 mm is geschikt voor een breed scala aan rijders zonder zich in gevaar te brengen. De herziene koolhydraten van deze generatie hebben de beruchte vlakke plek van de modellen uit het midden van de jaren 90 opgeruimd, hoewel het tanken bij een koude start nog steeds volledig moet worden opgewarmd voordat je er hard op kunt rijden. Het frustreert de vering. Ondanks de vermeende verfijningen van Suzuki duiken de vorken agressief tijdens het remmen en voelt de achterkant vaag aan op binnenwegen, wat je eraan herinnert dat dit chassis al ouderdom was toen deze generatie werd gelanceerd.