Suzuki Dr650

De DR650S kwam uitstekend uit de bus als een echt capabele dualsport in een tijd waarin de meeste concurrenten ofwel te bevooroordeeld waren op de weg ofwel te kwetsbaar voor echt gebruik in de modder. Suzuki had de balans grotendeels goed. Die bumper van 644 cc trekt hard vanaf 3.000 tpm en voelt nooit gespannen aan op ritten op de snelweg, hoewel je boven de 130 km/u zoemt en je een zesde versnelling wenst die niet bestaat. De dubbele achterschokdempers zijn het zwakke punt van de fiets: ze zijn geschikt voor brandwegen, maar raken snel overweldigd bij technische zaken, en het standaardzadel straft je na twee uur als een bankje in het park in de regen. Ik heb in drie jaar tijd 40.000 km gereden en vrijwel niets vervangen, behalve verbruiksartikelen, wat je alles vertelt over waar Suzuki zijn technische budget aan besteedde.

Die herziene enkele achterschokdemper transformeerde de '96 van een wentelend varken in iets dat je echt zou vertrouwen op gegolfde onverharde wegen — het chassis komt eindelijk overeen met wat de motor al jaren belooft. De bumper van 644 cc trekt hard vanaf 3.000 tpm en voelt nooit gespannen aan, of je nu met z'n tweeën op een snelwegovergang staat of in de schemering over brandpaden rijdt; hij is echt traceerbaar op een manier die tweecilindermotoren zelden halen. De vernieuwde carburateur heeft het grootste deel van de vlakke plek weggenomen die eerdere DR650's teisterde, hoewel een koude start nog steeds een ritueel van geduld vereist en de juiste smoorpositie die als een gebed uit het hoofd wordt geleerd. Mijn eerlijke klachten: de stoel wordt na 250 kilometer een strafapparaat, de spiegels trillen tot nutteloosheid boven de 100 km/u, en bij 885 mm die zithoogte zullen kortere rijders bij elke stop op hun tenen zitten.

Suzuki heeft dit ding sinds de regering-Clinton niet meer zinvol aangeraakt, en op de een of andere manier is dat het grootste verkoopargument geworden. De stamper van 644 cc trekt hard vanaf 3.000 tpm met die bevredigende hellende enkele cadans, en de brede stangen geven je echt vertrouwen op brandwegen en grindwasbeurten — dit is een echte machine die geschikt is voor vuil, geen pretendent. De carburateur loopt van de fabriek af en struikelt op hoogte tot je hem afwijst, de stoel draait na ongeveer 90 minuten je achterkant in beton en de zithoogte van 885 mm is een echt obstakel voor kleinere rijders. Maar met een korting van 30 dollar, een Corbin-stoel en frisse veerveren heb je een avonturenfiets die langer meegaat dan drie moderne KTM's voor een fractie van de kosten.