Suzuki Dr 650

De DR650 bereikt die goede plek waar 'eenvoudig' een echte deugd wordt: de luchtgekoelde single van 644 cc start koud zonder ceremonie, trekt hard vanaf 3.000 tpm en heeft me nooit het gevoel gegeven dat ik tegen de motor aan het vechten was op onverharde wegen of ritten op de snelweg. Dat zadel van 885 mm is een echte barrière voor kleinere rijders en ik zal het niet overdrijven; ik heb twee weken met gekneusde enkels geleerd om te gaan met kantelingen op technische singletracks. De carburatie werkt vanaf de fabriek en loopt stationair totdat je hem goed spuit. Dat is een middag werk, maar dat zou niet nodig moeten zijn op een nieuwe fiets. Wat je ervoor terugkrijgt is een machine die verwaarlozing opvangt, modder van zich afhaalt en bijna niets kost om te blijven draaien. Ik heb 18.000 km gereden zonder iets anders aan te raken dan olie en ketting.

Ik heb 40.000 km gereden op een DR650 over drie continenten en de eerlijke waarheid is dat deze fiets je niet in verlegenheid brengt — hij werkt gewoon, elke keer weer, zelfs als je hem hebt verwaarloosd. De stuntmotor is lui en sympathiek onder de 4.000 tpm, trekt hard genoeg in het middenbereik om sportfietsers te verrassen bij bochtige bochten in de bergen, maar raakt buiten adem snel na 130 km/u en laat je vullingen los trillen op de snelweg. De vering is de grootste leugen die Suzuki vertelt: het is een te grote voorraad en moet onmiddellijk worden vervangen als je meer dan 75 kg weegt of van plan bent om bagage mee te nemen. Wat ervoor zorgt dat ik terugkom, is de combinatie van kogelvrije betrouwbaarheid, een doodeenvoudige carburateur die start bij -15°C zonder drama, en het feit dat elk onderdeel goedkoop is, overal verkrijgbaar is en met basisgereedschap in een veld kan worden vervangen.