Piaggio Vespa Primavera 150

İki İtalyan yazında bir '74 Primavera 150'ye yaklaşık 4.000 kilometre yol kat ettim ve buradaki gerçek hikaye döner valf motoru - eski 125 kamış valfli virajlardan belirgin şekilde daha sert çekiyor ve ekstra 25 cc, şehirde sürüşü çılgınca değil zahmetsiz hissettiriyor. Monokok çelik gövde, her parke taşını doğrudan omurganıza iletir, ancak bir şekilde affedersiniz çünkü kullanım çok dürüstçe iletişimlidir - ön tekerleğin her zaman tam olarak ne yaptığını bilirsiniz. İki zamanlı bakım tartışılamaz: Şanzıman yağını ihmal edin veya karbonhidratın yağını boşaltın ve eve doğru ilerleyeceksiniz ve bu döner valf ünitelerini hala anlayan iyi bir tamirci bulmak her on yılda bir zorlaşıyor. 93 kg ağırlığıyla, imkansız park yerlerine sığabilecek kadar hafiftir, ancak tek taraflı arka süspansiyon, bir pilyon yolcunun her şeyi sürekli düzelttiğiniz bir sarkaç haline getirdiği anlamına gelir.

Roma'da ve daha sonra Londra'da iki yıl boyunca her gün 91 Primavera 150'yi sürdüm ve dürüst gerçek şu ki, bu eşit oranda neşe ve hayal kırıklığı içeriyor. Küçük çerçeveli şasi gerçekten titreşebilir - 60 km/s hızında trafik çekmek sezgisel bir his verir ve düşük ıslak ağırlık sayesinde düşünmeden hareket etmenizi sağlar. Ancak bu karbüratörlü iki zamanlı soğuk havalarda titizdir; 10°C'nin altındaki herhangi bir yerde on dakika boğulma bekleyelim ve bu neslin ET3 üzerinden aldığı karbürasyon güncellemeleri en iyi ihtimalle marjinal - ben kendim reddetene kadar aşırı şarjda hala şişti. Mekanik olarak, yetkin bir amatörün mutfak zeminindeki tüm üst ucunu yeniden inşa edebilmesi yeterince basittir, ki bu şanslıdır çünkü 40 yaşından fazla yaşında, bulacağınız çoğu örnek tam olarak buna ihtiyaç duyacaktır.