Piaggio Typhoon 125

De 123cc tweetaktmotor van de Typhoon trekt hard zodra hij de powerband raakt (ongeveer 5.500 tpm) — die plotselinge stijging zorgt nog steeds voor een grijns op je gezicht als je door het stadsverkeer snijdt, zelfs als je bij de eerste keer dat hij start een beetje gekwetst raakt. De hoekige carrosserie doorstaat de wind beter dan de meeste scooters uit die tijd, en met 96 kg voelt hij echt beweeglijk aan in nauwe stedelijke spleten. De trommelremmen voor en achter zijn eerlijk gezegd de zwakke plek: ze zijn voldoende in het droge, maar worden zorgwekkend houten op nat wegdek, wat een serieuze planning vooraf vereist. Onderhoudscycli met tweetaktmotoren zijn kort en meedogenloos; vergeet de olie van de versnellingsbak of laat het mengsel leeglopen en u zult sneller een topklasse opbouwen dan uw portemonnee nodig heeft.

De Gen 2 Typhoon is precies wat hij eruit ziet: een no-nonsense Italiaanse tweetakt die je sneller door de stad brengt dan een auto in een impasse en waar je heel weinig voor terug vraagt. Die herwerkte motor trekt netjes vanaf ongeveer 4.500 tpm en zorgt voor een echte kick van meer dan 6.000 die na drie jaar woon-werkverkeer nog steeds een grijns op je gezicht tovert. De powerband is smal maar verslavend als je er eenmaal in leert rijden. De optionele voorschijf had al lang op zich laten wachten en verandert echt het vertrouwen in het remmen op nat wegdek, want de oude trommelopstelling was ronduit angstaanjagend op geverfde lijnen. Zwakke punten zijn het gerestylede plastic, dat er scherper uitziet dan Gen 1, maar na twee winters spanningsscheuren rond de kop zijn, en de gewoonte van de luchtgekoelde tweetaktmotor om vast te lopen als je de premixverhouding laat slippen of het oliepeil van de versnellingsbak negeert.