Loncin Voge 525 Dsx

De 525 DSX verraste me op de eerste dag: die parallelle twin trekt netjes vanaf 3.500 tpm en voelt pas ademloos aan als je de wettelijke snelheden op een open weg ver voorbij bent. Het 21-inch voorwiel en de USD-vorken geven hem echte offroad-geloofwaardigheid; ik reed hem over een aantal rotsachtige vuurpaden en hij volgde eerlijk, niet zenuwachtig. Maar als je er een week mee bezig bent, dan zijn de scheuren zichtbaar: de gasklep aarzelt om stationair te draaien, maar ondanks een reset van de dealer is dat nooit helemaal verdwenen, de spiegels trillen tot nutteloosheid boven de 100 km/u, en de schakelapparatuur voelt alsof het afkomstig is uit een onderdelenbak die drie lagen onder de chassiskwaliteit ligt. Voor het geld in het Chinese ADV-segment is dat een legitieme aankoop. U weet dat u 85% van een Europese middelgrote avonturenfiets krijgt voor 55% van de prijs.

Na zes maanden en 4.000 km op de 525 DSX Gen 2 kan ik je vertellen dat Loncin het meeste van wat mensen irriteerde aan de eerste versie heeft opgelost: het gaspedaal slingert niet langer stationair weg als een boze ezel, en de herziene vering verwerkt in feite gebroken asfalt zonder je rug te slaan tot onderwerping. De parallel-twin haalt netjes vanaf 3.000 tpm en heeft een bevredigende, zij het niet spectaculaire, stijging in het middenbereik; verwacht geen KTM 490 ADV-scherpte, maar 47 pk voelt eerlijk en bruikbaar op gemengde wegen. De verbeterde TFT is nu echt goed — fel in het zonlicht, logische menu's — hoewel de Bluetooth-connectiviteit nog steeds meer uitvalt dan zou moeten, en met 215 kg nat is het niet de behendige dirttrackheld die de styling belooft. Voor het geld is het een solide, echte avonturenfiets; hou jezelf niet voor de gek dat het 'DSX'-embleem betekent dat hij diep offroad wil rijden.