Ktm 1290 Super Adventure S

KTM pojawił się w 2015 roku z niszczącą piłką: 160 koni mechanicznych w rowerze przygodowym wydawało się nieodpowiedzialne, ale półaktywne zawieszenie WP i ABS na zakrętach MSC w rzeczywistości sprawiły, że nadaje się do życia, a nie zabójczy. Na autostradzie pochłania mile z mechaniczną zaciekłością, że nic z BMW ani Ducati nie mogło się równać w tym czasie, a dostarczanie momentu obrotowego z tego LC8 o pojemności 1301 cm3 jest tak szeroki i brutalny, że rzadko trzeba przesuwać w dół. Komfort siedzenia po trzech godzinach jest naprawdę niski - ta wąska okoń uderza kość ogonową w długie dni - a tankowanie przy niskich otworach przepustnicy w mieście jest zauważalnie nagłe, powtarzająca się cecha KTM V-twin, której żadna aktualizacja map w tej generacji nie naprawiła w pełni. Jest to również wysoka, ciężka maszyna, która sprawia, że jej 228 kilogramów jest odczuwalne w momencie, gdy toczysz ją do tyłu na pochyleniu, ale gdy się poruszasz, ciężar rozpuszcza się i pozostaje coś, co po prostu nie ma sufitu.

Przejechałem 18 000 km na modelu 2019 przez Alpy, Maroko i niektóre naprawdę brzydkie walijskie drogi B, a 1290 SA S nigdy nie czuł, że mnie toleruje - czułem się, jakby mnie odważał. Ten V-twin o pojemności 130 cm3 nie tyle przyspiesza, ile przestawia twoje narządy, a półaktywne zawieszenie WP połyka zły asfalt w sposób, który wciąż mnie zaskakuje. Ekran TFT jest czytelny w świetle dziennym, ABS na zakrętach i kontrola trakcji faktycznie budzą pewność siebie, a nie tylko wbijają się jak nerwowy rodzic, a tryby jazdy - Street, Sport, Off-road, Rain - są naprawdę odrębne, a nie marketingowe tapety. Ale bądźmy szczerzy: pije paliwo jak spragniony właściciel, 30-litrowy zbiornik brzmi hojnie, dopóki nie pokonasz 200 km/h na autostradzie i obserwujesz spadek zasięgu w czasie rzeczywistym, a siedzenie jest wygodne przez dokładnie 90 minut, zanim przypomnisz, że istnieje.

Sześć miesięcy i 14 000 km później, Gen 3 Super Adventure S wciąż mnie zaskakuje — podwójny V-twin o pojemności 1301 cm3 ciągnie się z przemocą, która wydaje się niemal aspołeczna dla turysty o wadze 228 kg, a półaktywne zawieszenie WP naprawdę zmienia się między trybami, a nie tylko przetasowuje liczby na ekranie. Na autostradzie jest bez wysiłku, niemal zwodniczo spokojnie, a potem udajesz się w przełęcz górską i zdajesz sobie sprawę, że ta rzecz chce być jeźdzona ciężko, bardziej niż chce być wygodna. TFT i elementy sterujące wrażliwe na luki są naprawdę przydatne, a nie teatr marketingowy - ABS na zakrętach i kontrola trakcji dwukrotnie uratowały moją skórę na mokrych alpejskich drogach. Uczciwe słabości: zasięg paliwa jest zawstydzający ze względu na wielkość zbiornika, szybkozłączka trzęczy się pod silnym przyspieszeniem, a jeśli masz mniej niż 5'10" wysokość siedzenia 870 mm sprawi, że będziesz czuć palce na każdym przystanku gazu.