Kawasaki Vn1500 Vulcan

Die V-twin van 1470 cc slaat hard en laag aan — een koppel van 3.200 tpm betekent dat je zelden terugschakelt op de snelweg, je hoeft alleen maar gas te geven en te zien hoe de horizon vlakker wordt. De asaandrijving is kogelvrij over de afstand, geen gedoe, en dankzij de zithoogte van 700 mm kunnen kleinere rijders met vertrouwen de grond raken. Waar het je pijn doet, is het gewicht: 299 kg is eerlijk en je voelt elke kilo op de parkeersnelheid, en de vroege carb-opstelling loopt mager op hoogte en moet worden afgestoten als je er serieus mee wilt leven. De ergonomie is echt comfortabel voor dagen van 300 mijl, maar de standaardvering is afgestemd op soepel wegdek. Als u een ruige snelweg oprijdt, begint uw vullingen een gesprek op gang te brengen.

De 1470cc trekt hard vanaf 2.500 tpm met die bevredigende V-twin-dreun die nooit oud wordt op een lang stuk snelweg — deze motor beloont echt lui rijden. De uitgeklede Liberty-stijl ziet er doelgericht uit in plaats van goedkoop, hoewel die kortere spatborden weggruis op nat wegdek recht op je benen gooien. Met 301 kg is dat een handjevol op parkeerterreinen en in langzaam verkeer, en de vering zit stevig op 'voldoende' terrein in plaats van 'inspirerend'. Wat Kawasaki goed heeft gedaan, is de rijdersdriehoek: de lage zitting van 700 mm en de iets naar achteren getrokken stangen brengen een grotere man in een natuurlijke houding zonder de chiropractorrekening die gepaard gaat met extremere gebruiken.

Ik heb in drie jaar tijd 22.000 mijl gereden op een D-model uit 2001, en de Nomad heeft zijn reputatie als toerwagen uit de arbeidersklasse volledig verdiend. Die V-twin van 1470 cc trekt hard als hij stationair draait — 115 Nm is al aangekomen voordat je erover hebt nagedacht om over te schakelen — en de harde tassen slikken een week aan spullen in zonder drama. De brandstofinspuiting van het D-model heeft de problemen met de koude start van de oude carburateur aanzienlijk gladgestreken, hoewel trillingen op de snelweg boven 130 km/u je handen na twee uur nog steeds gevoelloos maken. Met 318 kg is het veel fietsen om van het voorplein van een tankstation op te halen, en de treeplanken raken eerder bestrating dan je zou verwachten van een cruiser die de stamboom van de snelweg claimt.

Ik heb 14.000 mijl gereden op een Drifter uit 2001 en was het nooit beu dat mensen me tegenhielden op parkeerterreinen — dit ding trekt een publiek als geen ander met zijn vloeiende spatborden, spaakwielen en dat onmiskenbare silhouet van een Indiaanse hommage. De V-twin van 1470 cc trekt sterk en lui vanaf ongeveer 2.000 tpm, en met een snelheid van 65 km/u is hij gewoon loafend, waardoor crosscountry-twee-ups echt ontspannen zijn in plaats van vermoeiend. Het gewicht op nat wegdek van 309 kg is reëel en zwaar voor minder dan 8 km/u. Ik heb hem in de eerste maand twee keer laten vallen, gewoon toen ik uit krappe parkeerplekken manoeuvreerde, en die lage stoel van 700 mm houdt kleinere rijders voor de gek door te denken dat het beheersbaar is als de massa snel inhaalt. Mechanisch zit er kogelvrij Kawasaki-ijzer onder al dat retrotheater, maar het vinden van vervangende chromen sierlijsten en die specifieke spatbordstukken wordt al een speurtocht, en dat probleem wordt elk jaar alleen maar erger.

De Mean Streak voelt alsof iemand bij Kawasaki het zat was om beleefde motorfietsen te maken — dubbele schijven vooraan, verduisterde motor, gegoten wielen en een lage stoel van 700 mm waarmee je eigenlijk beide voeten kunt planten zonder theater. Die V-twin van 1470 cc heeft geen pk-cijfers, maar 118 Nm die voor 3.000 tpm aankomt betekent dat je in het echte verkeer nooit op zoek bent naar gaspedaal. Hij beweegt zich met autoriteit naar de snelheid van de snelweg, en de bredere achterband en de stijvere vering geven hem een geplant, bijna sportief karakter dat de meeste cruisers in zijn klasse volledig missen. Het gewicht — 309 kg op nat wegdek — is het eerlijke voorbehoud: manoeuvres bij lage snelheden op parkeerterreinen vereisen respect, en op technische bergwegen herinnert het je eraan dat er nog steeds een cruiserchassis onder al die agressie zit.