Kawasaki Barako Ii 175

Batangas'ta taşra taşımacılığı yapan ilk yıl Barako II'ye yaklaşık 40.000 kilometre yol kat ettim ve OHV single'ı beni bir kez bile mahsur bırakmadı - şüpheli yakıtla çalışırken ve daha mizaçlı bir motoru öldürecek yağ değişimlerini atladı bile. 175 cc'lik motor, zorlu barangay yollarında bir yolcu ve bir çuval pirinç taşırken yaşadığınız 5.000 rpm'nin altında şaşırtıcı bir torkla çekiyor; bunun üstünde motor kabarıyor ve hisler diş hekiminin matkabı gibi bileklerinize doğru sürünüyor. Ön ve arka kampana kadar ıslak bir dağ yolundan inene kadar yeterli olur, bu noktada 'yeterli' tehlikeli derecede iyimser hissetmeye başlar. İddia edilen 110 km/s azami hız teknik olarak elde edilebilir, ancak 90'ın üzerindeki her şeyde hayatınız boyunca dayanacaksınız ve 60 km/s hızında rahat hissettiren dik ergonomi, otoyolda güçlü rüzgarlarda bir yelken haline gelir.

Visayan çiftlik yollarında, taşra otoyollarında ve ara sıra taşkın geçişinde bir Barako II'ye yaklaşık 40.000 kilometre yol kat ettim ve bu bisiklet gerçek bir şefkat uyandıracak şekilde ölmeyi reddediyor. OHV single, düşük devirlerden şaşırtıcı bir homurdanma ile hareket ediyor - pirinç çuvalı, yolcu ve bir bidonla doldurun ve yine de şikayet etmeden hareket ediyor, ancak 110 km/s rahat bir seyir gerçekliğinden çok teorik bir tavan olmasına rağmen. Gen 2 karbüratör ince ayarı gerçek ama mütevazı; soğuk başlangıçlar orijinalinden biraz daha az huysuzdur, ancak yine de soğuk yayla sabahlarında 90 saniyelik iyi bir ısınma yaparsınız, aksi takdirde üzerinize batacaktır. Ön ve arka kampana frenler gerçekten endişelendiğim tek alan - yükle sürekli yokuş aşağı koşullarda hızla kaybolurlar, ve bu düz yollu yolcular için bir şikayet değil, dağ eyaletleri için gerçek bir güvenlik bayrağıdır.