Husqvarna 701 Enduro

Als je met dit ding over een onverharde weg rijdt, zul je begrijpen waarom mensen zijn zonden vergeven: die LC4 single slaat met een persoonlijkheid die geen enkele parallelle tweeling kan namaken, en met een gewicht van 148 kg nat gaat hij precies waar je hem op richt. De WP-vering is echt geschikt als je eenmaal de clickers hebt gekozen voor je gewicht, hoewel de fabrieksopstelling houten aanvoelt voor alles onder de 85 kg. Ik heb 14.000 km op de mijne gereden in Spanje en Marokko, en de trillingen boven 130 km/u zijn echt genoeg om je spiegels wazig te maken en je handen te verdoven op lange asfaltstukken. De vroege brandstoftoewijzing op deze Gen 1-fietsen is hobbelig onder de 3.500 tpm totdat je de ECU laat knipperen, en de standaard uitlaatkop heeft een goed gedocumenteerd probleem met kraken dat Husqvarna stilletjes erkende, maar nooit volledig heeft teruggeroepen.

Na 18 maanden en ongeveer 14.000 km tussen woon-werkverkeer op asfalt en trailrijden in het weekend, verbaast de 701 Enduro me nog steeds met hoe vakkundig hij beide taken uitvoert. Die LC4-single is brutaal en karaktervol — hij bonst en trilt bij lage stadssnelheden, maar als je het gaspedaal boven de 5.000 tpm haalt, is de stijging echt schokkend voor een fiets van 148 kg. De update van de brandstoftank van de tweede generatie is terecht zinvol; de inhoud van 13 liter geeft je eindelijk een echte actieradius zonder dat je pitstops bij elk tankstation hoeft te plannen, en de herziene ergonomie is beter geschikt voor langere rijders dan de vorige generatie. De zwakke plekken zijn echter reëel: de standaard WP-vering is zacht en kan goed in het vuil, maar wentelt zich merkbaar wanneer je er hard op gaat leunen op asfalt, en de stoel wordt ergens rond de twee uur een martelwerktuig.

Na 8.000 km over onverharde wegen, bergpassen en dagelijks woon-werkverkeer blijft de 701 Enduro de eerlijkste fiets in mijn garage — hij doet precies wat hij belooft en niets doet hij niet. De LC4-motor is een levend, ademend ding: hij trilt, hij trekt hard vanaf 3.500 tpm, en dat koppel bij 6.500 tpm overrompelt je nog steeds op losse grond. De vernieuwde WP XPLOR-vering is echt beter dan de vorige generatie — meer gecomponeerd op snel grind en minder buigend over vierkante rotsen — maar je hebt nog steeds een goede setup-sessie nodig voordat je er respect voor hebt. Mijn echte klachten zijn de stoel, die nog steeds te hard is voor iets meer dan drie uur, en het brandstofbereik van ongeveer 250 km voordat je angstig aan het rekenen bent in niemandsland.