Honda Vt600 Shadow Vlx

De VT600 trekt netjes vanaf ongeveer 2.500 tpm en die V-twin van 52 graden zorgt voor een echte burble zonder drama — het is geen Harley, maar hij doet niet alsof, en die eerlijkheid is verfrissend. De riemaandrijving is fluistersoepel en in principe onderhoudsvrij, wat ik na jaren van vettige kettingfietsen op prijs stelde. De zithoogte van 690 mm is echt laag en 220 kg voelt goed aan op een parkeerplaats, hoewel je het gewicht meteen merkt als je langzaam wiebelt. De bovenkant is zacht — na 120 km/u is het buiten adem en de wind raakt je als een muur zonder kuip — dit is een stads- en binnenwegmachine, punt uit.

Ik heb 14.000 mijl gereden op een VLX uit '94 en dat ding weigerde me gewoon een reden te geven om te klagen — of opgewonden te raken. Die 583cc V-twin trekt netjes vanaf ongeveer 2.500 tpm met een bevredigende dreun, maar je raakt snel zijn plafond op opritten op de snelweg; 100 km/u voelt kalm aan, 130 voelt alsof je om een gunst vraagt. Dankzij de zithoogte van 690 mm kunnen mijn fietsmaatjes met korte benen vol vertrouwen een platte voet maken, en het lage zwaartepunt maskeert dat 220 kg natgewicht beter dan welke fiets in deze klasse dan ook. De revisie van de Gen 2 carb heeft het struikelblok met de koude start dat vroege voorbeelden teisterde, gladgestreken, hoewel het op koude ochtenden nog steeds een goede 5 minuten moet worden opgewarmd voordat het stopt met jagen terwijl hij inactief is.

Ik heb ongeveer 18.000 km gereden op een VLX uit 2001 en hij heeft me nooit gestrand — dat telt veel. De 583cc V-twin trekt soepel vanaf 2.000 tpm met een bevredigende dreun, maar als je hem koppel noemt, is dat genereus; boven 110 km/u begint hij buiten adem te raken en voelt hij zenuwachtig aan, dus vergeet snelwegtochten als primair gebruik. De gerestylede carrosserie van de Gen 3 ziet er echt goed uit — strakkere lijnen, betere chromen afwerking dan de eerdere auto's — en die zithoogte van 690 mm is een echte vertrouwenmaker voor kleinere rijders die leren om hun voeten te planten. Eerlijk gezegd is de gewichtsverdeling: 220 kg voelt elke kilogram aan bij langzame parkeermanoeuvres, en de voorkant heeft een vage, ietwat gevoelloze kwaliteit die nooit helemaal verdwijnt, hoe je de voorbelasting ook instelt.