Honda Joker 50

De Joker 50 is onbeschaamd een posemachine, maar laat je daar niet door afschrikken — Honda heeft het ding goed gebouwd. Dat lage zitvlak van 700 mm en de uitgerekte houding van de helikopter veranderen echt hoe het voelt om in de stad te rijden, waarbij je langzaam door het verkeer rijdt terwijl je voeten bijna over het asfalt grazen. De tweetaktmotor trekt snel naar het plafond van 45 km/u, en dat is alles wat je wettelijk gezien sowieso krijgt bij 50 cc, en de motor is boterzacht voor een tweetaktmotor. Het frustreert de lange wielbasis die krappe U-bochten voorkomt, en die smalle achterband die zenuwachtig kletst op natte tramlijnen — bij dit ding gaat het uiterlijk boven de rijgeometrie, punt uit.

Ik heb twee jaar lang met een Gen 2 Joker 50 gereden toen ik door de achterafstraatjes van Lissabon reed, en de herziene carburatie heeft echt de vlakke plek opgeruimd die het origineel niet stationair had gebruikt — koude starts waren merkbaar minder moeilijk. De chopper-lite proporties trekken de aandacht, maar die lange wielbasis betekent dat U-bochten in de stad moeten worden gepland; hij stuurt meer als een kleine cruiser dan als een nippy scooter. De top is echt beperkt tot ongeveer 44 km/u op vlak asfalt, dus elke helling herinnert je er precies aan hoe weinig 2,9 paarden je kopen, en het tweetaktolieverbruik is iets waar je gewoon een budget voor hebt, zoals brandstof. Wat me blijft aanbevelen, is de bouwkwaliteit. Zelfs toen ik tien jaar oud was, voelde de mijne stevig aan, het frame buigde niet en de cosmetische updates gaven het een opgeruimde, doelgerichte uitstraling die goedkopere jaren 50 gewoon niet hebben.