Hero Passion Pro

De Passion voelde alsof Hero Honda eindelijk begreep wat een kantoorganger eigenlijk nodig had: de 97,2 cc OHC-motor trekt netjes vanaf 20 km/u zonder gedoe met de koppeling, en die koppelpiek van 7,95 Nm komt vroeg genoeg om het stadsverkeer echt stressvrij te maken. Het brandstofverbruik schommelde in mijn handen tussen de 65 en 70 km/l, wat in 2003 bijna wonderbaarlijk was tegenover de stijgende benzineprijzen. De trommelremmen zijn zacht en moeten ruim van tevoren worden gepland bij een waarde boven de 60, en de vering is zo stevig afgesteld op slecht wegdek dat je onderrug vóór kilometer 40 een formele klacht indient. Toch kon niets in dit segment tippen aan de verfijning of betrouwbaarheid op lange termijn. Ik heb de mijne 45.000 km gereden met niets meer dan routinematig onderhoud.

Ik heb drie jaar lang met een Passion Plus door het verkeer in Pune gereden en twee ritten op de snelweg naar Nashik. De motor heeft nooit geklaagd en begon zelfs op koude ochtenden in januari als eerste. De gerestylede carrosserie ten opzichte van de originele Passion was een echte verbetering; in de langere stoel past eigenlijk een passagier zonder dat deze naar voren op je rug glijdt. Dat gezegd hebbende, 90 km/u is een plafond dat je in je rug voelt — de motor gaat razend en zenuwachtig tot boven de 80, dus het inhalen van vrachtwagens op de snelweg vereist planning, niet vertrouwen. Het brandstofverbruik bedroeg constant 70-72 km/l bij gemengd rijden, wat de echte reden is waarom miljoenen mensen dit ding kochten en het bleven kopen.

Ik heb bijna 40.000 km gereden op een Passion Pro uit 2012 en de 97,2 cc-motor is echt moeilijk aan te merken voor gebruik in de stad: hij rijdt netjes vanaf een laag toerental, nipt brandstof met een gierige 65-70 km/l bij gemengd rijden, en de vijfversnellingsbak past met bevredigende precisie naar huis als hij eenmaal is ingebroken. Het halfdigitale cluster was een mooie upgrade ten opzichte van de oude Passion, hoewel de naald op de mijne na 30.000 km begon te stuiteren en Hero's eigen servicecentra hun schouders ophaalden. Alles boven de 75 km/u voelt alsof je met de motor onderhandelt in plaats van hem te besturen — de vibraties via het stuur worden echt onaangenaam, en inhalen op snelwegen vergt geduld dat de meeste rijders niet hebben. De Hero MotoCorp-rebadge uit 2011 veranderde mechanisch niets, maar de beschikbaarheid van reserveonderdelen is zelfs verbeterd na de splitsing, wat meetelt voor echt geld gedurende de levensduur van een fiets.