Harley-davidson Screamin Eagle Road Glide

Harley gaf de CVO-divisie een Road Glide-chassis en zei in feite 'helemaal gek! ', en het resultaat is een toerfiets die echt doelgericht beweegt: die 95-inch Twin Cam trekt hard vanaf 2.000 tpm en verontschuldigt zich daar niet voor. De op het frame gemonteerde kuip met scherpe neus vermindert windmoeheid op lange interstatelijke platen beter dan de meeste mensen denken, en de exclusieve lakkwaliteit in deze vroege CVO-jaren was werkelijk adembenemend, niet alleen mooi uit de catalogus. Dat gezegd hebbende, 371 kg is een reëel aantal. Langzame parkeermanoeuvres zullen u snel nederig maken, en de standaardvering is zo zacht afgesteld dat harde bochten eerder als een onderhandeling dan als een opdracht aanvoelen. Premiumprijs voor een premium ervaring, maar het verschil tussen deze en een standaard Electra Glide is tastbaar elke keer dat je gas geeft na 3.500 tpm.

De Twin Cam 95B trekt hard als hij stationair draait. Die 130 Nm raakt je borst met ongeveer 3.500 tpm op een manier die de standaard 88 gewoon nooit zou kunnen — snelwegpassen voelen moeiteloos aan en de op de kuip gemonteerde stereo en navigatie werken echt op lange platen. Opschortingupgrades ten opzichte van de standaard Road Glide zijn merkbaar; hij wentelt zich niet door veegmachines zoals je zou verwachten van 372 kg toerijzer, hoewel hobbels in de middenbochten het chassis nog steeds meer van streek maken dan ik zou willen. Het warmtebeheer van de luchtgekoelde twin is het eerlijke compromis dat je aangaat in het verkeer in juli: je bovenbenen koken bij stationair toerental en de topsnelheid van 185 km/u is er, maar je jaagt hem niet lang na voordat de motortemperaturen je aan de natuurkunde doen denken. Voor wat het kost — en dat was zelfs in 2002 serieus geld — zijn de CVO-lak en de chromen uitvoering werkelijk verbluffend, niet smakeloos, en die exclusiviteit trekt twee decennia later nog steeds de aandacht.

De 110B Twin Cam die in 2007 werd geïntroduceerd, heeft deze fiets getransformeerd: dat koppel van 149 Nm is geen getal, het is een fysieke gebeurtenis die je in je ruggengraat voelt als je de snelweg oprijdt. De kuip met haaienneus snijdt de wind aanzienlijk beter af dan een Heritage of Ultra Classic, en na 600 mijl in twee dagen door Wyoming kwam ik moe maar niet vernietigd aan. Dat gezegd hebbende, 388 kg is geen theoretisch gewicht — het is echt zwaar bij langzame parkeermanoeuvres of elk moment onder de 25 km/u, en het vroege infotainmentsysteem is ongeveer net zo oud als een fliptelefoon uit 2006. Warmtebeheer via de achtercilinder blijft een terechte klacht in stop-and-go-verkeer, vooral als je een korte broek draagt, maar als je eenmaal in beweging bent, heeft dit ding een autoriteit die ervoor zorgt dat sporttoerrijders hun levenskeuzes opnieuw evalueren.