Harley-davidson Low Rider S

De Shovelhead Low Rider is tegelijkertijd de coolste en meest irritante machine die ik ooit heb gehad. Ze spint 200 mijl lang en strandde je dan buiten Flagstaff met een huilende primaire kettingkast en een mysterieuze olieplas. Die V-twin van 1340 cc trekt met echte kracht vanaf 2.500 tpm, een lui koppel dat op de borst bonzend koppel zorgt dat het rijden op de snelweg bijna meditatief aanvoelt als alles op de juiste manier is aangedraaid. Het lage zadel van 686 mm heeft het cruisen echt gedemocratiseerd voor kleinere rijders, en die gegoten Morris Mag-wielen waren een legitieme stap voorwaarts ten opzichte van kabels op het gebied van gezond onderhoud. Neem elke 5.000 kilometer serieus de tijd om de kleppen aan te passen en accepteer dat de Shovelhead olie lekt zoals politici informatie lekken — voortdurend en zonder verontschuldigingen.

Na jaren van Shovelhead-nachtmerries voelde de Evo-aangedreven Low Rider S alsof Harley eindelijk serieus was geworden. Ik heb 40.000 mijl gereden op mijn '91 en ik ben nooit meer gestrand, wat een echte openbaring was. Die 1340 cc zorgt ervoor dat het koppel zo hoog is dat cruisen op de snelweg echt moeiteloos wordt, en de lage zithoogte van 660 mm zorgt ervoor dat kleinere rijders zich eerder gespierd voelen dan op hun tenen bij lichten. Hij rijdt als een fiets van 284 kg — dat wil zeggen niet geweldig in krappe bochten — en de voorrem wordt optimistisch omschreven als 'voldoende'. De onderhoudsbelasting voor chroom is reëel en het budget dienovereenkomstig.

De Twin Cam 110 trekt hard genoeg vanuit stationair toerental om te twijfelen aan je gashendelhand, en die agressieve noktiming zorgt voor een klonterig, doelgericht stationair toerental dat echt bedreigend klinkt in plaats van alleen maar hard. Harley heeft de juiste ergonomie: de lage stoel en de drag-achtige stangen zorgen ervoor dat je in een aanvalshoek zit die echt past bij het karakter van de motor, in tegenstelling tot zachtere Low Rider-varianten die het gevoel hebben dat de motor stilvalt. De omgekeerde vorken zijn een echte upgrade ten opzichte van het standaard Dyna-tarief: ze kunnen de bochten in de Californische kloof beter aan dan de 'baggerjongens' ooit zullen toegeven. Warmtebeheer is de olifant in de kamer: als je vastzit in het verkeer in de zomer, kookt die motor je rechterbeen en binnenkant van je dij zodanig dat het karakter overgaat in echt onaangenaam.