Bajaj Discover 125

Discover 125, 2004'ün sonlarında Pune'dan ilk kez bir tanesini sürdüğümde beni gerçekten şaşırttı - OHC çift kıvılcımlı motor 30 km/s'den temiz bir şekilde çekiyor ve Splendor'un karbüratörünün stop-start trafiğinde yaptığı gibi avlanmıyor veya tökezlemiyor. Eski NH4'te 80 km/s hızla seyrederken titreşim yönetilebilir, ancak 85'in üzerindeki ayaklarda belirgin bir vızıltı hissedeceksiniz - bu eşiğin üzerindeki sürekli otoyollar yorucu hale geliyor ve 101 km/s, uzun bir yokuş aşağı bir kez göreceğiniz bir rakamdır. Yarı dijital küme ve boru şeklindeki şasi, preslenmiş çelik rekabetine karşı gerçekten modern geldi ve koltuk yüksekliği aslında sıkışık hissetmeden daha kısa sürücüler için çalıştı. Ön ve arka kampanalı frenler, bisikletin hırsının donanımını geride bıraktığı tek alandır - 70'in üzerinde ön tarafı sıkıca tutun ve Tanrı ile sessiz bir konuşma yapacaksınız.

Yaklaşık üç yıl boyunca bir Gen 2 Discover 125'i şehir taşımacılığı ve hafta sonu eyalet otoyollarının bir karışımında çalıştırdım - bu bisikleti olduğu gibi suçlamak gerçekten zor. DTSi ayarı, birinci jenerasyona kıyasla 4.000 rpm'nin altında belirgin şekilde daha pürüzsüz hissettiriyor ve bu 11 Nm tork, stop lambası sürünmelerini ağrısız hale getirecek kadar erken geliyor; yoğun trafikte nadiren dişli arıyorsunuz. Yakıt verimliliği gerçek koşullarda ortalama 55 km/l civarındaydı, bu saygın bir şeydir ancak 70'in üzerinde Bajaj'ın reklamlarda ima etmeyi sevdiği şey değil. Sınır göstermeye başladığı yerde 80 km/s'nin üzerindedir - motor yoğun ve sesli hale gelir, revize edilmiş süspansiyon bozuk asfaltı yeterince ele alır ancak otoyol genleşme bağlantılarını keskin bir şekilde iletir ve 800 mm'lik koltuk yüksekliği, banliyö yolcuları için beklediğinizden daha kısa sürücüleri yakalar.