Yamaha Tenere 700

Po 18 000 km na dwóch kontynentach T7 wciąż zaskakuje mnie tym, jak jest uczciwy — silnik CP2 ciężko ciągnie z 4000 obr./min, 21-calowe przednie koło śledzi polne drogi z prawdziwą pewnością, a ta stalowa rama rurowa komunikuje wszystko, co robi ziemia. To nie jest luksusowa wycieczka; ochrona przed wiatrem w zasadzie nie istnieje powyżej 130 km/h, twoje nadgarstki wiedzą o tym w sześciogodzinnym dniu, a podstawowy fotel naprawdę karze ponad 200 km. Ale Yamaha pozbawiła elektroniczną nianię i dała ci prawdziwy motocykl zamiast decyzji komitetu, a ten kompromis jest absolutnie tego wart dla właściwego kierowcy.

Po sześciu miesiącach i 8000 km na asfalcie, żwirze i prawdziwie szkicowych górskich szlakach, Gen 2 Ténéré czuje się, jakby Yamaha naprawdę słuchała. Regulowanie zawieszenia to prawdziwa historia - nie wpada już na brud w umywalce ani nie rozbija się przez dziury o ostrych krawędziach, tak jak robiły to wczesne rowery, a kontrola trakcji jest na tyle dyskretna, że najczęściej zostawiam ją w terenie, co coś mówi. Nowy TFT jest prawdziwym ulepszeniem: czytelny w bezpośrednim marokańskim świetle słonecznym, a przełączanie trybu jazdy jest intuicyjne w trakcie jazdy. Moje chwyty są jednak prawdziwe - 204 kg to uczciwa waga dla 690, zasięg czołgu przesuwa cię do około 350 km, zanim zacznie się lęk rezerwy, a siedzisko nadal jest urządzeniem karnym po trzeciej godzinie.