Vespa Primavera 125 (gts-style, Likely Primavera 150 Or 125 I-get)

De Primavera 125 rijdt met een evenwicht dat ervoor zorgt dat elk stoplicht opzettelijk aanvoelt in plaats van wanhopig - de i-get-motor trekt netjes vanaf een laag toerental, maar loopt overtuigend buiten adem bij ongeveer 85 km/u, dus opritten op de snelweg zijn echt stressvol. Die monocoque stalen carrosserie voelt stevig aan en geeft vertrouwen in krappe stadsbochten, en de 11-inch wielen rijden beter over tramsporen dan ik had verwacht na jaren op fietsen met grotere wielen. Het optionele ABS is elke cent waard en was eerlijk gezegd te laat op een scooter van deze prijs, hoewel ik de enkele achtertrommel op basismodellen nooit heb vergeven. Je leeft er elke dag mee, in de opbergruimte onder het zadel kun je nauwelijks een halfgelaatshelm inslikken, en door de plaatsing van de tankdop loop je bij elk tankstation onhandig te verdraaien — maar dan vang je je spiegelbeeld op in een etalage en stop je er even mee.

De i-Get-motor met vier kleppen is een echte verbetering ten opzichte van de oude driekleppige motor: hij trekt gewilliger bij lage toerentallen en voelt niet gewurgd aan op vierbaanswegen, hoewel 95 km/u nog steeds je plafond is en je elke kilometer boven de 80 voelt. De stalen monocoque rijdt uitstekend op scherpe stadsspleten, en de wielen met een kleine diameter eisen respect op tramsporen of natte verf — dit is geen beginnersfout, het is een natuurkundig probleem dat Vespa in 75 jaar niet heeft opgelost. Wat ervoor zorgt dat ik terugkom is de bouwkwaliteit: de carrosserie van geperst staal, de soepele gasrespons na de Euro 4-tankupdates en de manier waarop hij bij elke caféstop veel publiek trekt, zoals een Honda PCX dat nooit zal doen. U hoeft alleen maar te weten dat er in de opbergruimte onder de stoel in het beste geval een halfgelaatshelm past en dat het dealernetwerk u Italiaanse prijzen in rekening brengt voor Italiaanse onderdelen.

De HPE-motor is een echte verbetering: hij rijdt schoner bij lage toerentallen en rijdt met 70-80 km/u beter dan de oude motor, hoewel 95 km/u aangegeven een streefdoel is en geen kruissnelheid. De rijkwaliteit op de kleine 11-inch wielen van de Primavera is zo stevig dat dilatatievoegen en tramsporen je eraan herinneren dat ze bestaan, en de enkele achterschokdemper is op zijn best middelmatig. Waar niemand je voor waarschuwt, zijn de onderhoudskosten: het is een Vespa, dus een routineservice is net zo duur als een goede motoronderhoudsbeurt, en onderdelen zijn niet goedkoop. Dat gezegd hebbende, heb ik er nog nooit zo van genoten om ermee te rijden — de stalen monocoque carrosserie voelt plat aan, het remmen is zelfverzekerd, het ABS doet zijn werk rustig en elke koffiestop wordt een gesprek.