Vespa Primavera 125/150

Üç yaz, Roma seviyesindeki trafiğe gidip gelerek '74 ET3'e harcadım ve gerçekten hiç takas etmek istemedim - döner valf motoru, özellikle karbüratı taşıyıp yeni bir Dellorto taktıktan sonra, kağıt üzerindeki 4.9 beygir gücünü utandıran keskin, doğrusal bir aciliyetle çalışıyor. Küçük çerçeveli şasi bir keşif: 79 kilo ağırlığında bisikletteymiş gibi boşluklardan geçiyor ve 790 mm'lik alçak koltuk, kısa boylu sürücülerin bile iki ayağını düz tutması anlamına geliyor. Pas ömür boyu süren düşmandır - monokok çelik gövde, ön ayak siperi boşluklarına su hapseder ve cilalama konusunda dindar olmadığınız sürece beş yıl içinde köpüren boya bulacaksınız. İki zamanlı bakım dürüst bir iştir, karanlık sanatlar değil, ancak noktaların ateşlenmesi her 1.500 kilometrede bir kontrol edilmesi gerekir yoksa şey boşta avlanmaya başlar ve dağıtıcı başından beri suçlu olduğunda karbonhidratı suçlarsınız.

Bu üç bağlantı noktalı silindir gerçek bir fark yaratıyor - ET3 orta menzili eski iki bağlantı noktalarından belirgin şekilde daha sert çekiyor, ve bunu en çok şehir trafiğini filtrelerken veya normalde korktuğunuz bir tepeye tırmanırken hissedersiniz. 88 kilogramda gerçekten hafiftir, daha büyük deplasmanlı scooterların olmadığı şekilde titreşebilir ve monokok çelik kabuk, gidonun minimum esneklik ile onlarca yıl sonra hala sağlam hissettiriyor. Dürüst olmak gerekirse, şanzıman zayıf halkadır - sol el tarafından kaydırılan dört dolaylı vites, pürüzsüz sürüşü asla tam olarak ödüllendirmez, ve yakın zamanda kablo gerginliğini ayarlamadıysanız, yanlış nötrler sizi trafikte yakalayacaktır. Ancak ek yan panel girişi, uzun yaz koşullarında silindiri önceki Primaveras'a göre daha serin tutar ve bu, gerçekten güvendiğiniz bir scooter'ı sevdiğiniz bir scooterdan ayıran türden bir ayrıntıdır.

I-get enjeksiyonu eski karbüratörün soğuk çalıştırma dramını öldürdü - her seferinde döndürün ve gidin, sıcaklığından bağımsız olarak. Özellikle 150'de, şerit filtrelemenin zahmetsiz hissetmesini sağlayan keskin orta menzilli bir çekiş var, ancak 90 km/s'nin üzerinde motor hızlı nefes alıyor ve otoyol rampaları sabırlı bir egzersiz haline geliyor. Çelik monokok şasi, ucuz plastik gövdeli rakiplerin taklit edemeyeceği bir soğukkanlıkla hala şehir çukurlarını emiyor ve isteğe bağlı ABS, ıslak parke taşlarında gerçekten üstünlüğe değer. Tek ısrarcı şikayetim: Yakıt göstergesi sahtekârlık noktasına kadar iyimser, ve koltuk altı depolama alanı yarım yüzlü bir kaska zar zor sığar - şehir sürücülerinin ilk gün bir üst kutuya ihtiyacı olacak.

150cc Primavera'da 18 ay ve 9.000 km'den sonra, Euro 4 motor haritalamasının eski karbonhidrat ünitelerine göre gaz kelebeğinden belirgin şekilde daha pürüzsüz olduğunu söyleyebilirim - yakıt temiz, soğuk çalıştırmalar sorunsuz ve nefes kesmeden önce yaklaşık 80 km/saate kadar keskin bir şekilde çeker. Çelik monokok şasi hala şehir parke taşlarını plastik gövdeli rakiplerden daha iyi emiyor ve bu tek taraflı ön çatal kurulumu, gergin olmadan yolun ne yaptığını iletiyor. Dürüst olmak gerekirse, bağlantı özellikleri - Bluetooth, uygulama entegrasyonu - yarı pişmiş ve ikinci haftadan sonra bunları kullanmayı bıraktım; tasarlanmak yerine cıvatalı hissediyorlar. Gerçekten ödediğiniz şey, 9.000 km'de hala sağlam hissettiren yapı kalitesi, 45 dakikalık işe gidip gelirken sırtınızı mahvetmeyen bir koltuk ve çizdiğinizde bir şekilde daha iyi görünen bir scooter.

150 araçla altı ay işe gidip geldikten sonra, Euro 5 güncellemesinin anlamlı bir şeyi köreltmediğini doğrulayabilirim - gaz tepkisi temiz, CVT ışıklardan sorunsuz bir şekilde çekiyor ve 105 km/s azami hız sadece bir teknik sayfa numarası yerine çevre yollarında gerçekten kullanılabilir. Rafine süspansiyondaki sürüş kalitesi, 13 inçlik bir tekerlek kurulumu için gerçekten peluştur, tramvay raylarını ve çukurları dramatik bir şekilde emer, ancak bir Honda PCX'e kıyasla hızda biraz yüzer hissedebilir. Anahtarsız ateşleme küçük ama günlük bir lükstür ve yapı kalitesi - preslenmiş çelik gövde, uygun boya derinliği - plastik gövdeli rakiplerin tek kullanımlık hissetmesini sağlar. Dürüst hayal kırıklıkları maliyettir: bayi servisi pahalıdır, büyük şehirlerin dışında parça bulunabilirliği düzensizdir ve koltuk altı depolama alanı yarım yüzlü bir kaska zar zor sığar, bu da gerçek işe gidip gelme gerçekliğine her zaman uymayan kask gibi geliyor.