Sym Wolf 150

Ik heb twee jaar lang een Wolf 150 van de eerste generatie gereden als dagelijkse pendelaar in het stadsverkeer en hij heeft me nooit gestrand, wat veel telt voor deze prijs. De OHV-single trekt netjes vanaf ongeveer 3.000 tpm, en hoewel 9,5 pk op papier gênant klinkt, zorgt het lage gewicht van 118 kg op nat wegdek ervoor dat hij levendiger aanvoelt dan de cijfers doen vermoeden — tot ongeveer 85 km/u voordat de vibraties je handen gevoelloos beginnen te zoemen. Die zithoogte van 720 mm is echt toegankelijk voor kleinere rijders, en de relaxte cruisergeometrie zorgt ervoor dat je in de stad bijna ontspannen kunt filteren. De trommelremmen voor en achter zijn de enige plek waar SYM duidelijk in heeft geknepen; ze vervagen snel bij herhaalde harde stops en voelen houtachtig aan op nat wegdek, dus je leert vooruit te plannen of je komt in de problemen.

De Gen 2 Wolf 150 heeft de ruwe kantjes van het origineel opgeruimd zonder zijn charme te verliezen. De herziene aanpassing van de carburateur heeft het grootste deel van die vervelende vlakke plek rond de 4.000 tpm geëlimineerd waar vroege fietsen last van hadden, en hij haalt nu netjes uit lage toerentallen voor stadsritten. De vering leunt nog steeds zacht voor alles wat verder gaat dan licht duimwerk, en de voorvorken duiken merkbaar bij hard remmen, maar de herziene configuratie is een echte verbetering op wegen met kuilen in de stad. Een topsnelheid van ongeveer 100—103 km/u is echt eerlijk, en op de snelweg ligt hij op 85 km/u zonder je gestrest te voelen, hoewel windbescherming in wezen niet bestaat. Onderdelen zijn goedkoop en overal verkrijgbaar in Zuidoost-Azië, wat belangrijker is dan de meeste specificatiebladen toegeven.