Suzuki Sv 650

Ik heb bijna 20.000 km naakt op een '99 gereden en denk er nog steeds over na. Die 645 cc V-twin trekt al vanaf 3.000 tpm met echt karakter. Het is geen toerentalmeter, het is een koppelmachine die lui gaspedaal net zo goed beloont als hard rijden. De conventionele vorken zijn een bekend zwak punt; ze duiken slecht tijdens het remmen en rijden in de middenbocht vaag als je duwt, dus vroege upgrades van de vering waren niet optioneel, ze waren onvermijdelijk. Maar het onderstel eronder is eerlijk en vergevingsgezind, de zitting van 785 mm betekent dat bijna iedereen hem plat kan zetten, en voor de oorspronkelijke prijs was er gewoon niets anders op aarde dat zoveel motor bood voor dit kleine geld.

Ik heb 22.000 km gereden op een SV650 uit 2007 en het is nog steeds de eerlijkste motorfiets die ik ooit heb gehad: die V-twin trekt hard vanaf 4.000 tpm en blijft maar geven, met een koppelkarakter dat stadsrijden echt leuk maakt in plaats van een hele klus. De brandstofinjectie van de modellen van na 2005 heeft de oude problemen met de koude start van de koolhydraten volledig opgelost, en de gasrespons is scherp zonder snel te zijn. De wegligging is neutraal, benaderbaar en vergevingsgezind genoeg dat je geleidelijk de grenzen leert kennen in plaats van in één keer — hoewel de standaardvering ondergedempt is en meebeweegt met elke echte bochtsnelheid, vooral de achterkant. De stoel verandert je achterkant na ongeveer 90 minuten in beton, en de originele remblokken zijn een schande voor een fiets die zo geschikt is.