Suzuki Hayabusa 1340

Gen 1 Busa'ya yaklaşık 18.000 mil yol kat ettim ve mümkün olan en iyi şekilde kontrollü delilik gibi hissetmekten asla vazgeçmedi - bu 1299cc motor 3.000 rpm'den 100 mil/saat 40 gibi hissettiren bir pürüzsüzlükle çekiyor, sonra hala boyun kıllarını yükselten bir ulumayla kesinlikle 7.000 rpm'den fazla patlıyor. Aerodinamik gerçekten işe yarıyor; gerçek otoyol hızlarında sizi dövmek yerine sizi içine sokar, bu ya mükemmel bir mühendisliktir ya da bu şeyin ne için tasarlandığının rahatsız edici bir hatırlatıcısı. Yine de zayıf yönler gerçek: İlk örneklerdeki frenler sunulan performans açısından gerçekten yetersizdi, süspansiyon pürüzsüz asfalt için kalibre edilmiştir ve bozuk yollarda sizi cezalandırır ve 215 kg ıslak ağırlık, yavaş hızda şehir manevrasını konsantrasyon egzersizine dönüştürür. Sınıfındaki her şeyden daha yaşlandı - 2001 modeli hala modern orta ağırlıları utandırıyor - ancak gaz kelebeğine saygısızlık edin ve kesinlikle sizi toplayacaktır.

2010 Hayabusa'ya 18.000 km sürdüm ve 1340 yükseltmesi gerçekten hissedildi - ekstra tork, 1299'un asla başaramadığı bir şekilde 130-200 km/s çekişlerini neredeyse şiddetli hissettiriyor ve revize edilmiş yakıt ikmali eski modelin gaz kelebeği kapanmasının çoğunu düşük hızlarda öldürdü. Sıkı bir köşeye her ittiğinizde hala 266 kg'lık bir taahhüt var ve size ağırlığın hızda kaybolduğunu söyleyen herkes yarı haklıdır - dengelenir, ancak her zaman muazzaman bir şeyle güreştiğinizin farkındasınız. Frenler Gen 1'e göre gerçek bir gelişmeydi, ancak 2010 standartlarına göre Brembo radyalleri bu stopperlerin eski görünmesine neden oluyordu ve sert kanyon sürüşünde bu boşluğu hissedeceksiniz. Bu şeyde günlük işe gidip gelmek bir süper bisiklet için saçma bir şekilde rahattır - o geniş koltuk ve rahat çömelme gerçekten işe yarıyor - bu ya bir satış noktası ya da bunun ne kadar bisiklet olduğunun bir belirtisidir..