Suzuki Hayabusa 1340

Ik heb bijna 18.000 mijl gereden op een Gen 1 Busa en hij bleef maar aanvoelen als gecontroleerde waanzin op de best mogelijke manier — die motor van 1299 cc trekt vanaf 3.000 tpm met een soepelheid waardoor 100 km/u aanvoelt als 40, en ontploft dan absoluut tot boven 7.000 tpm met een gehuil dat nog steeds nekharen doet rijzen. De aerodynamica werkt echt; bij echte snelheden op de snelweg word je erin gestopt in plaats van je te mishandelen, wat ofwel een briljante techniek is, ofwel een ongemakkelijke herinnering aan waar dit ding voor is ontworpen. De zwakke punten zijn echter reëel: de remmen van vroege exemplaren hadden echt te weinig vermogen voor de aangeboden prestaties, de vering is gekalibreerd voor soepel asfalt en straft je op oneffen wegen, en dat gewicht op nat wegdek van 215 kg maakt langzaam manoeuvreren in de stad tot een oefening van concentratie. Hij is beter verouderd dan alles in zijn klasse — een model uit 2001 brengt moderne middengewichten nog steeds in verlegenheid — maar als je het gaspedaal niet respecteert, dan word je er absoluut gek van.

Ik heb 18.000 km gereden op een Hayabusa uit 2010 en de upgrade van 1340 is echt voelbaar: het extra koppel zorgt ervoor dat de trekkracht van 130 tot 200 km/u bijna gewelddadig aanvoelt, zoals de 1299 nooit helemaal heeft gehaald, en de herziene brandstofvoorziening heeft het grootste deel van het gaspedaal van het oude model bij lage snelheden tenietgedaan. Het is nog steeds een inzet van 266 kg elke keer dat je hem in een krappe bocht duwt, en iedereen die je vertelt dat het gewicht met de snelheid verdwijnt, heeft voor de helft gelijk. Het stabiliseert, maar je bent je er altijd van bewust dat je met iets enorms worstelt. De remmen waren een echte verbetering ten opzichte van Gen 1, maar volgens de normen van 2010 zagen de Brembo-radialen er al voor dat deze stoppers er gedateerd uitzagen, en je zult die kloof voelen tijdens hard canyonrijden. Dagelijks pendelen op dit ding is absurd comfortabel voor een superbike — dat brede zitvlak en ontspannen hurken werken echt — wat ofwel een verkoopargument is ofwel een symptoom van hoeveel fiets dit is.