Suzuki Hayabusa 1300

2002'de bir 'Busa için 18.000 mil koştum ve hiçbir şey - öncesinde veya sonrasında - üç haneli hızlarda bu özel şiddet ve soğukkanlılık kokteyli sunmadı. 1299, 3.000 rpm'den bir yük treni gibi çekiyor ve sadece çekmeye devam ediyor; 80 mil/saat hızındaki altıncı vites hala sizi korkutacak kadar homurdanıyor. Bu kadar büyük bir şey için yol tutuşu şaşırtıcı derecede nötrdür, ancak yavaş hız direksiyonu belirsiz ve park yeri manevraları bir yatın yanına binmiş gibi hissettiriyor. Kaporta sizi o kadar iyi içeri sokar ki 180 mph ürkütücü bir şekilde sakin hissettirir, bu dürüst olmak gerekirse en tehlikeli şeydir.

Bir 2012 Busa'ya 18.000 km koştum ve ona karmaşık bir saygı duyarak gittim - bu şey bir dizel lokomotif gibi 3.000 rpm'den çekiyor ve 299'daki sınırlayıcıya ulaşana kadar durmuyor, bu noktada vizörünüz yüzünüzden soyuluyor. Gen 1'e göre yakıt enjeksiyonu güncellemesi anlamlıydı; trafikteki gaz kelebeği tepkisi artık uygar, ancak yakıt ikmali hala bu sinir bozucu 4.000-5.500 rpm kentsel gezinme aralığında biraz tökezledi. 266 kg ağırlığıyla otoparklarda ve yavaş U dönüşlerinde gerçekten ağırdır, ancak hareket ettiğinde bu ağırlığı şaşırtıcı bir soğukkanlılıkla taşır - virajın ortasında aynı dönemin ZX-14'ünden daha ekili. Bu neslin asla elde edemediği şey, ıslak Surrey'de 197 beygir gücündeki bir bisiklette gerçek bir gözden geçirme gibi hissettiren çekiş kontrolü veya viraj alma ABS'ti, bir özellik değil.