Ktm Sx 450

De 450 SX kwam als een voorhamer op het toneel: 63 paarden in een verpakking van 103 kg voelden zich in 2003 echt gewelddadig aan, en het chassis van de RFS gaf hem een planmatig, voorspelbaar gevoel dat het tweetaktpubliek niet gewend was. Die WP-vering had onmiddellijk aandacht nodig; de voorraadinstellingen waren te zacht voor iets boven het gemiddelde tempo, en je zou hard met beide benen op de grond staan bij slagen met vierkante randen voordat de eerste manche voorbij was. De achterbumper met een carburateur van 449 cc was een genot om af te stemmen zodra je het temperament begreep: een scherpe gasrespons in het middenbereik, met een trekkracht van het topsegment die iedereen zou verrassen die dacht dat viertaktmotoren lui waren. De betrouwbaarheid was echt solide als je elke 20-25 uur de klepcontroles bijhield, maar als je dat interval oversloeg, zou je sneller achter een ratelende, ongelukkige motor aan zitten dan je zou verwachten.

De Gen 2 SX 450 heeft eindelijk de frameflex-problemen opgelost die zijn voorganger teisterden: dat nieuwe chromolychassis draait met echte autoriteit naar binnen en houdt een lijn in het midden van de bocht zonder het vage, dwalende gevoel waaraan ik gewend was geraakt om met witte knokkels doorheen te knokkelen. De herziene WP-vorken zijn uit de doos terecht goed, iets wat ik zelden zeg over de fabrieksophanging. Wat niemand je vertelt, is dat 63 pk op een motor van 107 kg constant respect vereist — dit ding zal je volgende dinsdag naar een hoge kant zetten als je vroeg gas geeft op een berm met scheuren. De onderhoudskosten zijn reëel: ventielen moeten elke 15-20 uur worden gecontroleerd, en de koppeling krijgt een flinke klap als je niet soepel rijdt.