Ktm Duke 640

De LC4 bonst alsof hij probeert je vullingen los te schudden onder de 3.000 tpm, vindt dan plotseling zijn benen en trekt hard tot aan de rode lijn — het is een motor waar je net zo vaak mee rondrijdt als waarmee je rondrijdt. Die zithoogte van 880 mm en het beweegbare gewicht op nat wegdek van 158 kg maken het rijden in de stad echt leuk, en de USD-vorken geven echte feedback tijdens het bloedbad in de stad, zoals de meeste naakten dat gewoon niet doen. Maar laten we eerlijk zijn: de trillingen zijn meedogenloos bij langere stints, de versnellingsbak is agrarisch op een goede dag, en vroege voorbeelden hadden olieproblemen die konden uitmonden in dure motorgesprekken als de vorige eigenaar de diensten oversloeg. Dit is een fiets waar je ondanks zichzelf van houdt, niet omdat hij gepolijst is — en dat is precies waarom sommigen van ons hem vijftien jaar later nog steeds bezitten.

De Gen 2 Duke 640 maakte een einde aan wat de eerste generatie begon: de brandstofaanpassingen tussen de koolhydraten en de injector naast elkaar geplaatste brandstofaanpassingen maakten dat beruchte struikelblok bij koude start gladgestreken en maakten een gasrespons bij een laag toerental minder een loterijticket. Die dreun van 625 cc schudt nog steeds je vullingen los bij stationair toerental en klinkt als een dieseltractor bij verkeerslichten, maar als je eenmaal aan het rollen bent, slaat het koppel hard genoeg toe bij 4.000 tpm om je elke soepele inline-four die je ooit hebt gereden te doen vergeten. De herziene remmen — een betere Brembo-opstelling vooraan — kwamen uiteindelijk overeen met de agressie van de motor, wat een echte oplossing was ten opzichte van de ietwat teleurstellende remkracht van de Gen 1. Ergonomie is nog steeds compromisloos voor iedereen onder de 1,80 meter, maar als het zadel van 880 mm past, snijdt het rechte, smalle pakket bergwegen af met een precisie die sportfietsen die twee keer zoveel geld kosten echt in verlegenheid brengt.